العربية
المقطع 1
كل يوم عند الرابعة أجلس في الموقف
الكشك نفسه، والمقعد الخشبي نفسه
الشمس صارت منخفضة، وتصبغ كل شيء ذهبا
أخلع قبعتي وألوح للزمن
الذي يمر ببطء حين نريد
المقطع 2
يأتي الأولاد ركضا من المدرسة
يقفون ويصرخون: "يا جدي، احك لنا حكاية"
أحكي عن زمن كانت شوارع بيلو فيه ترابية
حين ولدت السامبا عند باب الكنيسة
وكيف رقصت مع جدتهم في الساحة
المقطع 3
تبدأ جماعة الكابويرا الهودا
يعزف البيريمباو، وأصفق على الإيقاع
لم يعد للجسد جينغا مثل الماضي
لكن القلب ما زال يدور حول العالم
والهودا تأخذني معها، كذكرى
المقطع 4
تصل الحفيدة وابنها في حضنها
تقبلني وتتركه في حجري
يشد الصبي لحيتي ويضحك عاليا
أضحك أعلى منه، لأنني أستطيع
للشيخوخة أيضا سوينغها، يا ابنتي
المقطع 5
حين تغيب الشمس، يفرغ الموقف
أبقى قليلا بعد، وأنظر إلى السماء
تشعل المدينة ضوءا بعد ضوء
وأشعل ضوئي داخل صدري
لأن من عاش ثمانية وسبعين ربيعا
ما زالت لديه سامبا لثمانية وسبعين أخرى
المقطع 6
أنهض ببطء وآخذ طريق البيت
الخطوة بطيئة، لكن الروح خفيفة
غدا عند الرابعة أعود إلى الموقف
المقعد نفسه، والجد نفسه، والشمس نفسها
وتواصل الحياة جينغاها، باهيا
النص الأصلي
Verso 1
Todo dia às quatro eu sento no ponto
A mesma banca, o mesmo banco de madeira
O sol já tá baixo, pinta tudo de ouro
Eu tiro o chapéu, aceno pro tempo
Que passa devagar quando a gente quer
Verso 2
Os meninos chegam correndo da escola
Param, gritam “ô vovô, conta uma história”
Eu conto da época que o Pelô era de terra
Que o samba nascia na porta da igreja
E que eu dancei com a avó deles no largo
Verso 3
A turma da capoeira começa a roda
Berimbau toca, eu bato palma no ritmo
O corpo não ginga mais como antes
Mas o coração ainda dá volta no mundo
E a roda me leva junto, de lembrança
Verso 4
A neta chega com o filho no colo
Me dá um beijo, deixa ele no meu colo
O menino puxa minha barba, ri alto
Eu rio mais alto ainda – porque pode
Velhice também tem seu swing, minha filha
Verso 5
Quando o sol cai, o ponto fica vazio
Eu fico mais um pouco, olhando o céu
A cidade acende luz por luz
E eu acendo a minha dentro do peito
Porque quem viveu setenta e oito primaveras
Ainda tem samba pra mais setenta e oito
Verso 6
Levanto devagar, pego o caminho de casa
O passo é lento, mas a alma tá leve
Amanhã às quatro eu volto pro ponto
O mesmo banco, o mesmo vovô, o mesmo sol
E a vida continua gingando, Bahia
English
Verse 1
Every day at four I sit at the stop
The same kiosk, the same wooden bench
The sun is already low, painting everything gold
I take off my hat, wave to time
that passes slowly when we want it to
Verse 2
The boys come running from school
They stop, shout, "grandpa, tell us a story"
I tell them about when Pelô still had dirt streets
when samba was born at the church door
and how I danced with their grandmother in the square
Verse 3
The capoeira group begins the roda
The berimbau plays, I clap in rhythm
The body no longer has the old ginga
but the heart still circles the world
and the roda carries me along, as memory
Verse 4
My granddaughter arrives with her son in her arms
She kisses me, leaves him on my lap
The boy pulls my beard, laughs loud
I laugh even louder – because I can
Old age has its swing too, my daughter
Verse 5
When the sun sets, the stop empties out
I stay a little longer, looking at the sky
The city lights up light by light
and I light my own inside my chest
because whoever has lived seventy-eight springs
still has samba for seventy-eight more
Verse 6
I get up slowly and take the road home
The step is slow, but the soul is light
Tomorrow at four I return to the stop
the same bench, the same grandpa, the same sun
and life keeps moving with ginga, Bahia
Svenska
Vers 1
Varje dag klockan fyra sitter jag vid hållplatsen
Samma kiosk, samma träbänk
Solen står redan lågt, målar allt i guld
Jag tar av hatten, vinkar åt tiden
som går långsamt när man vill
Vers 2
Pojkarna kommer springande från skolan
Stannar, ropar: "morfar, berätta en historia"
Jag berättar om tiden då Pelô hade jordgator
när samban föddes vid kyrkporten
och jag dansade med deras mormor på torget
Vers 3
Capoeiragruppen börjar sin roda
Berimbau spelar, jag klappar i takt
Kroppen gungar inte längre som förr
men hjärtat går fortfarande ett varv runt världen
och rodan tar mig med, som minne
Vers 4
Barnbarnet kommer med sonen i famnen
Ger mig en kyss, lägger honom i mitt knä
Pojken drar mig i skägget, skrattar högt
Jag skrattar ännu högre – för det får man
Ålderdomen har också sin swing, min flicka
Vers 5
När solen går ner blir hållplatsen tom
Jag stannar en stund till och ser på himlen
Staden tänder ljus efter ljus
och jag tänder mitt inne i bröstet
för den som levt sjuttioåtta vårar
har ännu samba kvar för sjuttioåtta till
Vers 6
Jag reser mig långsamt och tar vägen hem
Steget är långsamt, men själen är lätt
I morgon klockan fyra går jag tillbaka till hållplatsen
samma bänk, samma morfar, samma sol
och livet fortsätter att ginga, Bahia