Español
[Verso 1]
El tranvía está parado en la terminal,
el motor murmura sin rumbo.
El café se enfría en el termo,
la gente pasa al lado.
Todavía no salgo.
[Verso 2]
El horario cuelga torcido,
alguien vuelve a preguntar la hora.
Digo: “salimos enseguida”,
aunque sé bien
que siempre hay un momento.
[Verso 3]
Una señora mayor cuenta monedas,
un joven mira el teléfono.
La validadora pita como debe.
Eso igual significa algo.
[Verso 4]
La ciudad arranca tan despacio,
como si tampoco quisiera.
Las luces cambian solas,
yo solo mantengo la vía.
Lo demás sucede.
[Verso 5]
Al final de la ruta hay silencio,
la terminal me conoce mejor que yo.
A veces me quedo un poco más,
para no volver enseguida.
No hay prisa.
[Outro]
Cierro las puertas.
El tranvía arranca.
Yo también voy.
Y así está bien.
Texto original
[Zwrotka 1]
Tramwaj stoi na pętli,
silnik mruczy bez celu.
Kawa stygnie w termosie,
ludzie przechodzą obok.
Jeszcze nie jadę.
[Zwrotka 2]
Rozkład wisi krzywo,
ktoś znów pyta o czas.
Mówię: „zaraz ruszamy”,
choć dobrze wiem,
że zawsze jest chwila.
[Zwrotka 3]
Starsza pani liczy drobne,
młody patrzy w telefon.
Kasownik pika jak trzeba.
To jednak coś znaczy.
[Zwrotka 4]
Miasto rusza tak wolno,
jakby też nie chciało.
Światła zmieniają się same,
ja tylko trzymam tor.
Reszta się dzieje.
[Zwrotka 5]
Na końcu trasy cisza,
pętla zna mnie lepiej niż ja sam.
Czasem zostaję chwilę dłużej,
żeby nie wracać od razu.
Nie ma pośpiechu.
[Outro]
Zamykam drzwi.
Tramwaj rusza.
Ja też jadę.
I dobrze tak.
English
[Verse 1]
The tram stands at the terminal loop,
the engine murmurs without purpose.
Coffee cools in the thermos,
people pass by.
I am not driving yet.
[Verse 2]
The timetable hangs crooked,
someone again asks the time.
I say: “we’re leaving soon”,
though I know well
there is always a moment.
[Verse 3]
An old woman counts coins,
a young man looks at his phone.
The ticket validator beeps as it should.
That still means something.
[Verse 4]
The city starts so slowly,
as if it did not want to either.
Lights change by themselves,
I only hold the track.
The rest happens.
[Verse 5]
At the end of the route, silence,
the loop knows me better than I know myself.
Sometimes I stay a little longer,
so I do not return right away.
There is no hurry.
[Outro]
I close the doors.
The tram starts moving.
I go too.
And that is fine.
Svenska
[Vers 1]
Spårvagnen står vid ändhållplatsen,
motorn spinner utan mål.
Kaffet svalnar i termosen,
människor går förbi.
Jag kör inte än.
[Vers 2]
Tidtabellen hänger snett,
någon frågar igen om tiden.
Jag säger: “vi åker strax”,
fast jag vet väl,
att det alltid finns en stund.
[Vers 3]
En äldre kvinna räknar småmynt,
en ung man ser i telefonen.
Biljettstämplaren piper som den ska.
Det betyder ändå något.
[Vers 4]
Staden sätter igång så långsamt,
som om den inte heller ville.
Ljusen växlar av sig själva,
jag håller bara spåret.
Resten händer.
[Vers 5]
Vid linjens slut är det tyst,
vändslingan känner mig bättre än jag själv.
Ibland stannar jag lite längre,
för att inte återvända direkt.
Det finns ingen brådska.
[Outro]
Jag stänger dörrarna.
Spårvagnen rullar igång.
Jag åker också.
Och så är det bra.