Italiano
[Strofa 1]
Il tram resta al capolinea,
il motore mormora senza scopo.
Il caffè si raffredda nel thermos,
la gente passa accanto.
Non parto ancora.
[Strofa 2]
L’orario pende storto,
qualcuno chiede di nuovo l’ora.
Dico: “partiamo tra poco”,
anche se so bene
che c’è sempre un momento.
[Strofa 3]
Una signora anziana conta gli spiccioli,
un giovane guarda il telefono.
La validatrice fa bip come deve.
Questo significa pur qualcosa.
[Strofa 4]
La città si muove così piano,
come se nemmeno lei volesse.
I semafori cambiano da soli,
io tengo solo il binario.
Il resto accade.
[Strofa 5]
Alla fine della linea c’è silenzio,
il capolinea mi conosce meglio di me.
A volte resto un po’ di più,
per non tornare subito.
Non c’è fretta.
[Outro]
Chiudo le porte.
Il tram parte.
Parto anch’io.
E così va bene.
Testo originale
[Zwrotka 1]
Tramwaj stoi na pętli,
silnik mruczy bez celu.
Kawa stygnie w termosie,
ludzie przechodzą obok.
Jeszcze nie jadę.
[Zwrotka 2]
Rozkład wisi krzywo,
ktoś znów pyta o czas.
Mówię: „zaraz ruszamy”,
choć dobrze wiem,
że zawsze jest chwila.
[Zwrotka 3]
Starsza pani liczy drobne,
młody patrzy w telefon.
Kasownik pika jak trzeba.
To jednak coś znaczy.
[Zwrotka 4]
Miasto rusza tak wolno,
jakby też nie chciało.
Światła zmieniają się same,
ja tylko trzymam tor.
Reszta się dzieje.
[Zwrotka 5]
Na końcu trasy cisza,
pętla zna mnie lepiej niż ja sam.
Czasem zostaję chwilę dłużej,
żeby nie wracać od razu.
Nie ma pośpiechu.
[Outro]
Zamykam drzwi.
Tramwaj rusza.
Ja też jadę.
I dobrze tak.
English
[Verse 1]
The tram stands at the terminal loop,
the engine murmurs without purpose.
Coffee cools in the thermos,
people pass by.
I am not driving yet.
[Verse 2]
The timetable hangs crooked,
someone again asks the time.
I say: “we’re leaving soon”,
though I know well
there is always a moment.
[Verse 3]
An old woman counts coins,
a young man looks at his phone.
The ticket validator beeps as it should.
That still means something.
[Verse 4]
The city starts so slowly,
as if it did not want to either.
Lights change by themselves,
I only hold the track.
The rest happens.
[Verse 5]
At the end of the route, silence,
the loop knows me better than I know myself.
Sometimes I stay a little longer,
so I do not return right away.
There is no hurry.
[Outro]
I close the doors.
The tram starts moving.
I go too.
And that is fine.
Svenska
[Vers 1]
Spårvagnen står vid ändhållplatsen,
motorn spinner utan mål.
Kaffet svalnar i termosen,
människor går förbi.
Jag kör inte än.
[Vers 2]
Tidtabellen hänger snett,
någon frågar igen om tiden.
Jag säger: “vi åker strax”,
fast jag vet väl,
att det alltid finns en stund.
[Vers 3]
En äldre kvinna räknar småmynt,
en ung man ser i telefonen.
Biljettstämplaren piper som den ska.
Det betyder ändå något.
[Vers 4]
Staden sätter igång så långsamt,
som om den inte heller ville.
Ljusen växlar av sig själva,
jag håller bara spåret.
Resten händer.
[Vers 5]
Vid linjens slut är det tyst,
vändslingan känner mig bättre än jag själv.
Ibland stannar jag lite längre,
för att inte återvända direkt.
Det finns ingen brådska.
[Outro]
Jag stänger dörrarna.
Spårvagnen rullar igång.
Jag åker också.
Och så är det bra.