한국어
그림자는 나 뒤에 걸어,
아니 무거운,하지만 조용한.
그는 빛의 모양을 알고,
그리고 그는 다시 찾을 것을 요구하지 않습니다.
벽은 인쇄로 남아 있습니다.
소리의 날부터.
창문은 약간 빛을,
기억해야 할만큼.
잎은 보도에 떨어졌다,
그리고 두려움없이 바람을 따르십시오.
그는 뿌리 또는 방향을 찾고 있지 않습니다.
그 순간의 터치.
거리는 비우고 따뜻합니다.
폭풍 후처럼.
모든 그림자는 그것의 몸을 찾아냅니다,
그리고 그때 그것은 조용한.
마당에 빛이 있습니다.
아무 이유도, 필요 없음.
사람들은 숨을 잡고,
그리고 잠시 동안.
그리고 나는 내 그림자를 통해 걸어,
반갑습니다.
그림자의 기억은 나를 알고,
그리고 나는 그녀를 유지.
원문
Η σκιά περπατά πίσω μου,
όχι βαριά, μα ήσυχα.
Ξέρει το σχήμα του φωτός,
και δεν ζητά να το ξαναβρεί.
Στους τοίχους μένουν αποτυπώματα,
από μέρες που έγιναν ήχοι.
Το παράθυρο κρατά λίγο φως,
όσο χρειάζεται για να θυμάται.
Ένα φύλλο πέφτει στο πεζοδρόμιο,
κι ακολουθεί τον άνεμο χωρίς φόβο.
Δεν ψάχνει ρίζες ή κατεύθυνση,
μόνο το άγγιγμα της στιγμής.
Οι δρόμοι είναι άδειοι και ζεστοί,
όπως μετά από μια καταιγίδα.
Κάθε σκιά βρίσκει το σώμα της,
κι ύστερα ησυχάζει.
Στην αυλή ανάβει ένα φως,
χωρίς λόγο, χωρίς ανάγκη.
Ο κόσμος κρατά την αναπνοή του,
και για λίγο δεν υπάρχει χρόνος.
Κι εγώ περνώ μέσα απ’ τη σκιά μου,
χωρίς λύπη, χωρίς βιασύνη.
Η μνήμη της σκιάς με γνωρίζει,
κι εγώ την αφήνω να με κρατήσει.
English
The shadow walks behind me,
Not heavy, but quiet.
He knows the shape of light,
And he's not asking to find it again.
The walls are left with prints.
from days of sound.
The window holds some light,
As long as it takes to remember.
A leaf falls on the sidewalk,
and follows the wind without fear.
He's not looking for roots or direction,
Just the touch of the moment.
The streets are empty and warm,
Like after a storm.
Every shadow finds its body,
And then it's quiet.
There's a light in the yard.
No reason, no need.
People hold their breath,
And for a while there's no time.
And I walk through my shadow,
No regret, no rush.
The memory of the shadow knows me,
And I let her keep me.
Svenska
Skuggan går bakom mig,
Inte tungt, men tyst.
Han känner ljusets form,
Och han ber inte att hitta den igen.
Väggarna är kvar med tryck.
från dagar av ljud.
Fönstret håller lite ljus,
Så länge det tar att komma ihåg.
Ett löv faller på trottoaren,
och följer vinden utan rädsla.
Han letar inte efter rötter eller riktning,
Just touch av ögonblicket.
Gatorna är tomma och varma,
Som efter en storm.
Varje skugga finner sin kropp,
Och då är det tyst.
Det finns ett ljus i gården.
Ingen anledning, inget behov.
Människor håller andan,
Och för ett tag finns det ingen tid.
Och jag går genom min skugga,
Ingen ånger, ingen rusa.
Minnet av skuggan känner mig,
Och jag lät henne hålla mig.