Français
L'ombre marche derrière moi,
Pas lourd, mais calme.
Il connaît la forme de la lumière,
Et il ne demande pas à le retrouver.
Les murs sont laissés avec des empreintes.
des jours de son.
La fenêtre tient un peu de lumière,
Aussi longtemps qu'il faut pour se souvenir.
Une feuille tombe sur le trottoir,
et suit le vent sans crainte.
Il ne cherche ni racines ni direction,
Juste la touche du moment.
Les rues sont vides et chaudes,
Comme après une tempête.
Chaque ombre trouve son corps,
Et puis c'est calme.
Il y a une lumière dans la cour.
Pas besoin.
Les gens retiennent leur souffle,
Et pendant un moment, il n'y a pas de temps.
Et je marche dans mon ombre,
Pas de regret, pas de précipitation.
Le souvenir de l'ombre me connaît,
Et je l'ai laissée me garder.
Texte original
Η σκιά περπατά πίσω μου,
όχι βαριά, μα ήσυχα.
Ξέρει το σχήμα του φωτός,
και δεν ζητά να το ξαναβρεί.
Στους τοίχους μένουν αποτυπώματα,
από μέρες που έγιναν ήχοι.
Το παράθυρο κρατά λίγο φως,
όσο χρειάζεται για να θυμάται.
Ένα φύλλο πέφτει στο πεζοδρόμιο,
κι ακολουθεί τον άνεμο χωρίς φόβο.
Δεν ψάχνει ρίζες ή κατεύθυνση,
μόνο το άγγιγμα της στιγμής.
Οι δρόμοι είναι άδειοι και ζεστοί,
όπως μετά από μια καταιγίδα.
Κάθε σκιά βρίσκει το σώμα της,
κι ύστερα ησυχάζει.
Στην αυλή ανάβει ένα φως,
χωρίς λόγο, χωρίς ανάγκη.
Ο κόσμος κρατά την αναπνοή του,
και για λίγο δεν υπάρχει χρόνος.
Κι εγώ περνώ μέσα απ’ τη σκιά μου,
χωρίς λύπη, χωρίς βιασύνη.
Η μνήμη της σκιάς με γνωρίζει,
κι εγώ την αφήνω να με κρατήσει.
English
The shadow walks behind me,
Not heavy, but quiet.
He knows the shape of light,
And he's not asking to find it again.
The walls are left with prints.
from days of sound.
The window holds some light,
As long as it takes to remember.
A leaf falls on the sidewalk,
and follows the wind without fear.
He's not looking for roots or direction,
Just the touch of the moment.
The streets are empty and warm,
Like after a storm.
Every shadow finds its body,
And then it's quiet.
There's a light in the yard.
No reason, no need.
People hold their breath,
And for a while there's no time.
And I walk through my shadow,
No regret, no rush.
The memory of the shadow knows me,
And I let her keep me.
Svenska
Skuggan går bakom mig,
Inte tungt, men tyst.
Han känner ljusets form,
Och han ber inte att hitta den igen.
Väggarna är kvar med tryck.
från dagar av ljud.
Fönstret håller lite ljus,
Så länge det tar att komma ihåg.
Ett löv faller på trottoaren,
och följer vinden utan rädsla.
Han letar inte efter rötter eller riktning,
Just touch av ögonblicket.
Gatorna är tomma och varma,
Som efter en storm.
Varje skugga finner sin kropp,
Och då är det tyst.
Det finns ett ljus i gården.
Ingen anledning, inget behov.
Människor håller andan,
Och för ett tag finns det ingen tid.
Och jag går genom min skugga,
Ingen ånger, ingen rusa.
Minnet av skuggan känner mig,
Och jag lät henne hålla mig.