Nederlands
De dageraad is nog donkergrijs, de markt van Korat wordt langzaam wakker
de geur van gegrilde kleefrijst stijgt op en raakt mijn neus
ik sta met gebogen rug en glimlach naar de regen van vannacht die nog nat is
dit leven is als rijst die in de zon ligt te drogen
droog aan de buitenkant, maar vanbinnen nog geurig
een klant vraagt de prijs, ik lach en zeg: "Een beetje duur, zus"
maar ik laat wat zakken omdat haar ogen lijken op die van mijn jongere broer, die hier vroeger kwam kopen
het geld in mijn zak is dun, maar het hart is breed als een rijstveld
ik eet rijst met nam phrik
lach om de armoede...
...die niet diep genoeg kan bijten
de markt komt op gang
de kreten galmen als een oud lied
ik fluit een bittere melodie...
maar die eindigt met een glimlach
de middag brandt fel, ik rust onder een grote boom
drink koud water uit een oude emmer, de wind gaat traag door de bladeren
ik denk aan mijn familie thuis, maar klaag nooit hardop
het leven draait rond
zoals de markt
die blijft draaien zonder stop
laat in de middag worden de klanten minder, ik ruim langzaam op
de geur van rijp fruit mengt zich met straatstof dat nog warm is
ik lach om mezelf, nog elke dag hier staand
want dit is het thuis dat ik het beste ken
de avond valt, de markt wordt stil, de lucht kleurt oranje en rood
ik kijk terug op de dag en zie glimlachen van vreemden
ik aanvaard alles als de wind die elke dag over de velden gaat
mijn hart klopt nog hard, al zijn mijn benen moe
Uitklank, gefluisterd en zacht herhaald:
en morgen wordt de markt opnieuw wakker
ik zal hier nog steeds staan...
zoals altijd... zoals altijd...
Originele tekst
ฟ้าสางยังมืดครึ้ม ตลาดโคราชตื่นช้า
กลิ่นข้าวเหนียวปิ้งลอยมาแตะจมูกฉัน
ฉันยืนหลังค่อม ยิ้มให้ฝนเมื่อคืนยังชุ่ม
ชีวิตนี้เหมือนข้าวตากแดด
แห้งข้างนอก แต่ข้างในยังหอม
ลูกค้าถามราคา ฉันหัวเราะบอก "แพงหน่อยพี่เอ้ย"
แต่ลดให้เพราะตาเหมือนน้องชายที่เคยมาซื้อ
เงินในกระเป๋าบาง แต่ใจกว้างเหมือนทุ่งนา
กินข้าวกับน้ําพริก
หัวเราะใส่ความจน...
...ที่กัดไม่ถึง
ตลาดคึกคัก
เสียงตะโกนดังก้องเหมือนเพลงเก่า
ฉันผิวปากทํานองขม ๆ...
แต่จบด้วยรอยยิ้ม
เที่ยงร้อนแผดเผา ฉันนั่งพักใต้ร่มไม้ใหญ่
ดื่มน้ําเย็นจากถังเก่า ลมพัดเอื่อย ๆ ผ่านใบ
คิดถึงครอบครัวที่บ้าน แต่ไม่เคยบ่นออกมา
ชีวิตมันวนเวียน
เหมือนตลาด
ที่หมุนไปไม่หยุด
บ่ายแก่ ๆ ลูกค้าลดลง ฉันเดินเก็บของช้า ๆ
กลิ่นผลไม้สุกผสมกับฝุ่นถนนที่ยังร้อน
หัวเราะกับตัวเองที่ยังยืนตรงนี้ทุกวัน
เพราะที่นี่คือบ้าน ที่ฉันรู้จักดีที่สุด
เย็นลงมา ตลาดเงียบ ฟ้าเปลี่ยนสีส้มแดง
ฉันมองย้อนวันนี้ เห็นรอยยิ้มจากคนแปลกหน้า
ยอมรับทุกอย่าง เหมือนลมที่พัดผ่านทุ่งทุกวัน
หัวใจยังเต้นแรง แม้ขาจะเมื่อยล้า
Outro (whispering fade, repeating softly):
และพรุ่งนี้ตลาดตื่นอีก
ฉันก็ยังยืนตรงนี้...
เหมือนเดิม... เหมือนเดิม...
English
Dawn is still dark-grey, Korat market wakes slowly
the smell of grilled sticky rice drifts up and touches my nose
I stand with my back bent, smiling at last night's rain still wet
this life is like rice laid out in the sun
dry on the outside, but still fragrant within
a customer asks the price, I laugh and say, "A little expensive, sister"
but I lower it because her eyes look like my younger brother's, the one who used to buy here
money in my pocket is thin, but the heart is wide as a rice field
eating rice with nam phrik
laughing at poverty...
...that cannot bite deep enough
the market gathers itself
shouts ring out like an old song
I whistle a bitter tune...
but it ends with a smile
noon burns hard, I rest under a large tree
drink cold water from an old bucket, the wind moving slowly through leaves
I think of my family at home, but never complain aloud
life keeps circling
like the market
turning without stopping
late afternoon, the customers thin out, I pack things away slowly
the smell of ripe fruit mixes with road dust still holding heat
I laugh at myself, still standing here every day
because this is the home I know best
evening comes, the market quiets, the sky turns orange and red
I look back over the day and see smiles from strangers
accepting everything like the wind that crosses the fields each day
my heart still beats hard, though my legs are tired
Fade-out, whispered and repeated softly:
and tomorrow the market wakes again
I will still be standing here...
the same... the same...
Svenska
Gryningen är ännu mörkgrå, Koratmarknaden vaknar långsamt
doften av grillat klibbigt ris driver fram och rör vid min näsa
jag står med krökt rygg och ler åt nattens regn som ännu ligger kvar
det här livet är som ris lagt i solen
torrt utanpå, men fortfarande doftande inuti
kunden frågar priset, jag skrattar och säger: "Lite dyrt, du"
men jag sänker det för ögonen liknar min lillebrors, han som brukade köpa här
pengarna i fickan är tunna, men hjärtat är brett som risfältet
äter ris med nam phrik
skrattar åt fattigdomen...
...som inte når att bita
marknaden kommer igång
ropen ekar som en gammal sång
jag visslar en bitter melodi...
men den slutar med ett leende
middagssolen bränner hårt, jag vilar under ett stort träd
dricker kallt vatten ur en gammal tunna, vinden går sakta genom bladen
tänker på familjen där hemma, men klagar aldrig högt
livet går runt
som marknaden
som snurrar vidare utan stopp
framåt sen eftermiddag tunnas kunderna ut, jag plockar ihop långsamt
doften av mogen frukt blandas med vägdamm som fortfarande är varmt
jag skrattar åt mig själv, som ännu står här varje dag
för det här är hemmet jag känner bäst
kvällen kommer, marknaden tystnar, himlen blir orange och röd
jag ser tillbaka på dagen, ser leenden från främlingar
tar emot allt, som vinden som går genom fältet varje dag
hjärtat slår fortfarande hårt, fast benen är trötta
Uttoning, viskat och mjukt upprepat:
och i morgon vaknar marknaden igen
jag står fortfarande här...
som förut... som förut...