Italiano
L'alba è ancora grigio scuro, il mercato di Korat si sveglia piano
l'odore del riso glutinoso arrostito sale e mi sfiora il naso
sto con la schiena curva e sorrido alla pioggia di ieri notte ancora bagnata
questa vita è come riso steso al sole
secco fuori, ma ancora profumato dentro
una cliente chiede il prezzo, rido e dico: "Un po' caro, sorella"
ma lo abbasso perché i suoi occhi somigliano a quelli di mio fratello minore, quello che veniva a comprare qui
i soldi in tasca sono pochi, ma il cuore è largo come una risaia
mangio riso con nam phrik
rido della povertà...
...che non riesce a mordere
il mercato prende vita
le grida risuonano come una vecchia canzone
fischio una melodia amara...
ma finisce con un sorriso
il mezzogiorno brucia forte, riposo sotto un grande albero
bevo acqua fredda da un vecchio secchio, il vento passa piano tra le foglie
penso alla famiglia a casa, ma non mi lamento mai ad alta voce
la vita gira e rigira
come il mercato
che continua a girare senza fermarsi
nel tardo pomeriggio i clienti diminuiscono, raccolgo le cose lentamente
l'odore della frutta matura si mescola alla polvere della strada ancora calda
rido di me stessa, ancora qui in piedi ogni giorno
perché questa è la casa che conosco meglio
scende la sera, il mercato tace, il cielo diventa arancio e rosso
ripenso alla giornata e vedo sorrisi di sconosciuti
accetto tutto come il vento che ogni giorno attraversa i campi
il cuore batte ancora forte, anche se le gambe sono stanche
Finale in sussurro, ripetuto piano:
e domani il mercato si sveglierà di nuovo
io sarò ancora qui in piedi...
come sempre... come sempre...
Testo originale
ฟ้าสางยังมืดครึ้ม ตลาดโคราชตื่นช้า
กลิ่นข้าวเหนียวปิ้งลอยมาแตะจมูกฉัน
ฉันยืนหลังค่อม ยิ้มให้ฝนเมื่อคืนยังชุ่ม
ชีวิตนี้เหมือนข้าวตากแดด
แห้งข้างนอก แต่ข้างในยังหอม
ลูกค้าถามราคา ฉันหัวเราะบอก "แพงหน่อยพี่เอ้ย"
แต่ลดให้เพราะตาเหมือนน้องชายที่เคยมาซื้อ
เงินในกระเป๋าบาง แต่ใจกว้างเหมือนทุ่งนา
กินข้าวกับน้ําพริก
หัวเราะใส่ความจน...
...ที่กัดไม่ถึง
ตลาดคึกคัก
เสียงตะโกนดังก้องเหมือนเพลงเก่า
ฉันผิวปากทํานองขม ๆ...
แต่จบด้วยรอยยิ้ม
เที่ยงร้อนแผดเผา ฉันนั่งพักใต้ร่มไม้ใหญ่
ดื่มน้ําเย็นจากถังเก่า ลมพัดเอื่อย ๆ ผ่านใบ
คิดถึงครอบครัวที่บ้าน แต่ไม่เคยบ่นออกมา
ชีวิตมันวนเวียน
เหมือนตลาด
ที่หมุนไปไม่หยุด
บ่ายแก่ ๆ ลูกค้าลดลง ฉันเดินเก็บของช้า ๆ
กลิ่นผลไม้สุกผสมกับฝุ่นถนนที่ยังร้อน
หัวเราะกับตัวเองที่ยังยืนตรงนี้ทุกวัน
เพราะที่นี่คือบ้าน ที่ฉันรู้จักดีที่สุด
เย็นลงมา ตลาดเงียบ ฟ้าเปลี่ยนสีส้มแดง
ฉันมองย้อนวันนี้ เห็นรอยยิ้มจากคนแปลกหน้า
ยอมรับทุกอย่าง เหมือนลมที่พัดผ่านทุ่งทุกวัน
หัวใจยังเต้นแรง แม้ขาจะเมื่อยล้า
Outro (whispering fade, repeating softly):
และพรุ่งนี้ตลาดตื่นอีก
ฉันก็ยังยืนตรงนี้...
เหมือนเดิม... เหมือนเดิม...
English
Dawn is still dark-grey, Korat market wakes slowly
the smell of grilled sticky rice drifts up and touches my nose
I stand with my back bent, smiling at last night's rain still wet
this life is like rice laid out in the sun
dry on the outside, but still fragrant within
a customer asks the price, I laugh and say, "A little expensive, sister"
but I lower it because her eyes look like my younger brother's, the one who used to buy here
money in my pocket is thin, but the heart is wide as a rice field
eating rice with nam phrik
laughing at poverty...
...that cannot bite deep enough
the market gathers itself
shouts ring out like an old song
I whistle a bitter tune...
but it ends with a smile
noon burns hard, I rest under a large tree
drink cold water from an old bucket, the wind moving slowly through leaves
I think of my family at home, but never complain aloud
life keeps circling
like the market
turning without stopping
late afternoon, the customers thin out, I pack things away slowly
the smell of ripe fruit mixes with road dust still holding heat
I laugh at myself, still standing here every day
because this is the home I know best
evening comes, the market quiets, the sky turns orange and red
I look back over the day and see smiles from strangers
accepting everything like the wind that crosses the fields each day
my heart still beats hard, though my legs are tired
Fade-out, whispered and repeated softly:
and tomorrow the market wakes again
I will still be standing here...
the same... the same...
Svenska
Gryningen är ännu mörkgrå, Koratmarknaden vaknar långsamt
doften av grillat klibbigt ris driver fram och rör vid min näsa
jag står med krökt rygg och ler åt nattens regn som ännu ligger kvar
det här livet är som ris lagt i solen
torrt utanpå, men fortfarande doftande inuti
kunden frågar priset, jag skrattar och säger: "Lite dyrt, du"
men jag sänker det för ögonen liknar min lillebrors, han som brukade köpa här
pengarna i fickan är tunna, men hjärtat är brett som risfältet
äter ris med nam phrik
skrattar åt fattigdomen...
...som inte når att bita
marknaden kommer igång
ropen ekar som en gammal sång
jag visslar en bitter melodi...
men den slutar med ett leende
middagssolen bränner hårt, jag vilar under ett stort träd
dricker kallt vatten ur en gammal tunna, vinden går sakta genom bladen
tänker på familjen där hemma, men klagar aldrig högt
livet går runt
som marknaden
som snurrar vidare utan stopp
framåt sen eftermiddag tunnas kunderna ut, jag plockar ihop långsamt
doften av mogen frukt blandas med vägdamm som fortfarande är varmt
jag skrattar åt mig själv, som ännu står här varje dag
för det här är hemmet jag känner bäst
kvällen kommer, marknaden tystnar, himlen blir orange och röd
jag ser tillbaka på dagen, ser leenden från främlingar
tar emot allt, som vinden som går genom fältet varje dag
hjärtat slår fortfarande hårt, fast benen är trötta
Uttoning, viskat och mjukt upprepat:
och i morgon vaknar marknaden igen
jag står fortfarande här...
som förut... som förut...