Português
A luz do meio-dia
cai em silêncio
sombras no caminho
se alongam devagar
isso basta
debaixo da árvore
alguém descansa
se levanto a mão
nuvens passam
o céu está ali
uma voz distante
parece ser ouvida
o som do riso
só isso
aquece o coração
o vento sopra
as folhas caem
folhas de plátano
descem rodopiando
isso é vida
os pensamentos balançam
se dissolvem na luz
palavras não são necessárias
a vida chama
na cidade do meio-dia
penso na noite
sem dizer nada
mas eu
estou vivo
Texto original
ひる の ひかり
しずか に おちる
みち に かげ が
ゆっくり のびる
それ で いい
き の した で
ひと が やすむ
て を あげれば
くも が とぶ
そら が ある
とおく の こえ
きこえる き が する
わらい の おと
それ だけ で
こころ が あたたかい
かぜ が ふいて
は が おちる
プラタナス の は
まい おちる
それ が いのち
おもい が ゆれて
ひかり に とける
ことば いらず で いい
いのち が よぶ
ひる の まち で
よる を おもう
なに も いわず
でも わたし は
いきて いる よ
English
Midday light
falls quietly
shadows on the road
stretch slowly
that is enough
under the tree
someone rests
if I raise my hand
clouds drift by
the sky is there
a distant voice
seems to be heard
the sound of laughter
only that
warms the heart
wind blows
leaves fall
plane tree leaves
flutter down
that is life
thoughts sway
dissolving into light
no words are needed
life calls
in the midday town
I think of night
without saying anything
but I
am alive
Svenska
Middagsljuset
faller stilla
på vägen ligger skuggor
sträcker sig långsamt
det räcker
under trädet
vilar någon
om jag lyfter handen
driver moln förbi
himlen finns
en avlägsen röst
känns som om den hörs
ljudet av skratt
bara det
värmer hjärtat
vinden blåser
löv faller
platanens blad
faller virvlande
det är liv
tankarna svajar
löses upp i ljuset
ord behövs inte
livet ropar
i middagsstaden
tänker jag på natten
utan att säga något
men jag
lever