Português
[Verso 1]
A cozinha ainda dorme,
a chaleira espera no fogão.
Cedo demais para pensamentos –
melhor assim.
A luz entra quieta.
[Verso 2]
Corto o pão por igual, fino.
Para que o dia não se desfaça.
Nos dedos.
A mesa conhece esse movimento,
como um plano.
[Verso 3]
A xícara fica perto da mão,
o café esfria devagar.
Olho pela janela,
nada tem pressa.
A cidade respira sozinha.
[Verso 4]
Visto o casaco sem uma palavra,
as chaves soam breve.
Saio para as pessoas,
não por respostas.
Por presença.
[Verso 5]
As escadas para baixo são conhecidas,
conto sem pensar.
A manhã se mantém inteira,
mais um pouco.
E isso basta.
[Outro]
Mas voltarei à noite.
E a cozinha vai esperar.
Texto original
[Zwrotka 1]
Kuchnia jeszcze śpi,
czajnik czeka na płycie.
Za wcześnie na myśli –
dobrze tak.
Światło wchodzi cicho.
[Zwrotka 2]
Kroję chleb równo, cienko.
Żeby dzień się nie rozsypał.
W palcach.
Stół zna ten ruch,
jak plan.
[Zwrotka 3]
Kubek stoi blisko dłoni,
kawa stygnie powoli.
Patrzę przez okno,
nic się nie spieszy.
Miasto oddycha samo.
[Zwrotka 4]
Nakładam płaszcz bez słowa,
klucze dźwięczą krótko.
Wychodzę do ludzi,
nie po odpowiedzi.
Po obecność.
[Zwrotka 5]
Schody w dół są znane,
liczę je bez myśli.
Poranek trzyma się razem,
jeszcze chwilę.
I to wystarczy.
[Outro]
Ale wrócę wieczorem.
I kuchnia będzie czekać.
English
[Verse 1]
The kitchen is still asleep,
the kettle waits on the stove.
Too early for thoughts –
better that way.
Light enters quietly.
[Verse 2]
I cut the bread evenly, thinly.
So the day does not fall apart.
In my fingers.
The table knows this motion,
like a plan.
[Verse 3]
The cup stands close to my hand,
coffee cools slowly.
I look through the window,
nothing is in a hurry.
The city breathes by itself.
[Verse 4]
I put on my coat without a word,
the keys ring briefly.
I go out to people,
not for answers.
For presence.
[Verse 5]
The stairs down are known,
I count them without thinking.
Morning holds together,
a little longer.
And that is enough.
[Outro]
But I will come back in the evening.
And the kitchen will wait.
Svenska
[Vers 1]
Köket sover fortfarande,
vattenkokaren väntar på plattan.
För tidigt för tankar –
det är bra så.
Ljuset kommer in tyst.
[Vers 2]
Jag skär brödet jämnt, tunt.
Så att dagen inte faller isär.
I fingrarna.
Bordet känner den rörelsen,
som en plan.
[Vers 3]
Koppen står nära handen,
kaffet svalnar långsamt.
Jag ser ut genom fönstret,
ingenting har bråttom.
Staden andas av sig själv.
[Vers 4]
Jag tar på mig rocken utan ett ord,
nycklarna klingar kort.
Jag går ut till människor,
inte efter svar.
Efter närvaro.
[Vers 5]
Trappan ned är välbekant,
jag räknar den utan tanke.
Morgonen håller ihop,
en stund till.
Och det räcker.
[Outro]
Men jag kommer tillbaka i kväll.
Och köket kommer att vänta.