Português
O rio flui sem pressa,
Ele carrega luz e pedras juntos.
No fundo dormem as sombras,
E o dia brilha lá em cima.
Um barco passa suavemente,
sem cortar a água.
O homem segura o remo,
Mas o rio conduz.
As palavras crescem nos bancos.
que nunca foram ditas.
Os peixes aprendem lá fora.
E os juncos sussurram ao vento.
Uma criança atira pedras para o riacho,
Os círculos viajam.
A água não fica zangada.
Ele sabe que tudo vai voltar.
Lá no fundo o silêncio respira,
Como um corpo em repouso.
O rio não pára.
nem folhas – só existe.
E quando cair a noite sobre ele,
O sol fica na água.
O coração do rio bate lentamente,
como oração sem palavras.
Texto original
Ο ποταμός κυλά χωρίς βιασύνη,
κουβαλάει φως και πέτρες μαζί.
Στον πάτο κοιμούνται οι σκιές,
και πάνω λάμπει η μέρα.
Μια βάρκα περνά απαλά,
χωρίς να κόβει το νερό.
Ο άντρας κρατά το κουπί,
μα το ποτάμι οδηγεί.
Στις όχθες φυτρώνουν λόγια,
που δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Τα ψάρια τα μαθαίνουν απέξω,
κι οι καλαμιές τα ψιθυρίζουν στον άνεμο.
Ένα παιδί ρίχνει πέτρα στο ρεύμα,
οι κύκλοι ταξιδεύουν μακριά.
Το νερό δεν θυμώνει,
ξέρει πως όλα επιστρέφουν.
Στο βάθος η σιωπή αναπνέει,
όπως ένα σώμα που ξεκουράζεται.
Ο ποταμός δεν σταματά,
ούτε φεύγει – απλώς υπάρχει.
Κι όταν πέσει η νύχτα επάνω του,
ο ήλιος μένει μέσα στο νερό.
Η καρδιά του ποταμού χτυπά αργά,
σαν προσευχή χωρίς λόγια.
English
The river flows without rush,
He carries light and stones together.
At the bottom sleeps the shadows,
And the day shines upstairs.
A boat passes gently,
without cutting the water.
The man holds the oar,
But the river leads.
Words grow on the banks.
that were never said.
Fish learn them outside,
And the reeds whisper them in the wind.
A child throws stone into the stream,
The circles travel away.
The water doesn't get angry,
He knows everything is coming back.
Deep down the silence breathes,
Like a resting body.
The river doesn't stop,
nor leaves – it just exists.
And when night falls upon him,
The sun stays in the water.
The heart of the river beats slowly,
like prayer without words.
Svenska
Floden flödar utan rusning,
Han bär ljus och stenar tillsammans.
På botten sover skuggorna,
Dagen lyser på övervåningen.
En båt passerar försiktigt,
utan att skära vattnet.
Mannen håller örat,
Men floden leder.
Ord växer på bankerna.
Det var aldrig sagt.
Fisk lär dem utanför,
Och reedsna viskar dem i vinden.
Ett barn kastar sten i strömmen,
Cirklarna reser bort.
Vattnet blir inte argt,
Han vet att allt kommer tillbaka.
Djupt ner tystnaden andas,
Som en vilande kropp.
Floden stannar inte,
Inte heller löv - det finns bara.
Och när natten faller över honom,
Solen stannar i vattnet.
Flodens hjärta slår långsamt,
som bön utan ord.