← Volver a Hamburgs Nebel
Hamburgs Nebel — Hamburgs Nebel
Canción 01 · Hamburgs Nebel · Lundberg Selection

Hamburgs Nebel

Página de la canción · Álbum · Lundberg Selection

Spotify · Hamburgs Nebel
Español

En el puerto, el aire huele a tiempo,
después de sal y viejos pecados.
Pero nadie sabe hasta dónde,
Todavía nos inventamos.

El mar nunca es perdonado,
Sólo lleva lo que te vas.
Así que queda la mitad de la vida,
Un festival de bluesfest tranquilo.

Las gaviotas son perezosas,
La lluvia habla paciencia.
Y todos los viejos
Háblame de la culpa joven.

Pero entre todos los grises,
Hay un resplandor que nadie ve.
Un corazón permanece firme y astuto,
Eso se mueve en silencio.

Texto original

Im Hafen riecht die Luft nach Zeit,
nach Salz und alten Sünden.
Doch keiner weiß, wie weit,
wir uns noch selbst erfinden.

Das Meer ist nie vergeben,
es trägt nur, was man lässt.
So bleibt das halbe Leben,
ein leises Bluesfest.

Die Möwen kreisen träge,
der Regen spricht Geduld.
Und jeder alte Steg
erzählt von junger Schuld.

Doch unter all dem Grau,
liegt Glut, die niemand sieht.
Ein Herz bleibt, fest und schlau,
das leise weiterzieht.

English

In the port, the air smells of time,
after salt and old sins.
But no one knows how far,
We still invent ourselves.

The sea is never forgiven,
It only wears what you leave.
So remains half the life,
A quiet bluesfest.

The seagulls are sluggish,
The rain speaks patience.
And every old one
Tell me about young guilt.

But among all the gray,
There is a glow that no one sees.
A heart remains, firm and cunning,
That moves on quietly.

Svenska

I hamnen luktar luften av tid,
efter salt och gamla synder.
Ingen vet hur långt,
Vi uppfinner oss fortfarande.

havet är aldrig förlåtet,
Det bär bara vad du lämnar.
förblir halva livet,
En tyst bluesfest.

Seagullerna är tröga,
Regnet talar tålamod.
Och varje gammal
Berätta om ung skuld.

bland alla de grå,
Det finns en glöd som ingen ser.
Ett hjärta förblir, fast och listig,
Det rör sig tyst.