Italiano
La pioggia cammina lungo la strada,
Colpisce le foglie, gli ombrelloni, i tetti.
Nessuno le chiede dove sta andando,
Eppure tutti la sentono dire qualcosa.
Un uomo tiene il cappotto chiuso,
Una donna ride da sola.
L'acqua scorre lungo il marciapiede,
Come un tempo che non conta.
Una fermata dell'autobus piena di silenzio,
Gli orologi dormono in finestre.
La gente pensa senza pensare,
Solo il suono li unisce.
Un bambino mette la sua mano nella buca,
Si aggira nel fango.
Mamma lo guarda e non parla,
Sa che e' una lezione.
La luce si spegne sotto le nuvole,
Le strade diventano specchi.
Ogni passo ha lo stesso significato,
O vai o rimani.
E quando la pioggia si ferma,
Solo l'odore della terra rimane.
Zitto riempie le finestre,
E nessuno vuole romperlo.
Testo originale
Η βροχή περπατά στο δρόμο,
χτυπά τα φύλλα, τις ομπρέλες, τις στέγες.
Κανείς δεν τη ρωτά πού πάει,
κι όμως όλοι την ακούν να λέει κάτι.
Ένας άντρας κρατά το παλτό του κλειστό,
μια γυναίκα γελά μόνη της.
Το νερό κυλά στο πεζοδρόμιο,
σαν χρόνος που δεν μετράει.
Μια στάση λεωφορείου γεμάτη σιωπή,
τα ρολόγια κοιμούνται στις βιτρίνες.
Οι άνθρωποι σκέφτονται χωρίς σκέψη,
μόνο ο ήχος τους ενώνει.
Ένα παιδί βάζει το χέρι στη λακκούβα,
κάνει κύκλους μέσα στη λάσπη.
Η μητέρα το κοιτά και δεν μιλά,
ξέρει πως αυτό είναι μάθημα.
Το φως σβήνει κάτω απ’ τα σύννεφα,
οι δρόμοι γίνονται καθρέφτες.
Κάθε βήμα έχει την ίδια σημασία,
είτε πας είτε μένεις.
Κι όταν η βροχή σταματά,
μένει μόνο η μυρωδιά της γης.
Ησυχία γεμίζει τα παράθυρα,
και κανείς δεν θέλει να την σπάσει.
English
Rain walks down the street,
It hits the leaves, umbrellas, roofs.
No one asks her where she's going,
And yet everyone hears her say something.
A man keeps his coat closed,
A woman laughs alone.
The water flows down the sidewalk,
Like a time that doesn't count.
A bus stop full of silence,
Watches sleep in windows.
People think without thinking,
Only the sound unites them.
A child puts his hand in the pothole,
It circles in the mud.
Mother looks at it and doesn't talk,
He knows this is a lesson.
The light goes out under the clouds,
The streets become mirrors.
Each step has the same meaning,
You either go or you stay.
And when the rain stops,
Only the smell of the earth remains.
Quiet fills the windows,
And nobody wants to break it.
Svenska
Regn går ner på gatan,
Den träffar blad, paraplyer, tak.
Ingen frågar henne var hon går,
Och ändå hör alla henne säga något.
En man håller sin kappa stängd,
En kvinna skrattar ensam.
Vattnet rinner ner i trottoaren,
Som en tid som inte räknas.
En busshållplats full av tystnad,
Klockor sover i fönster.
Människor tänker utan att tänka,
Endast ljudet förenar dem.
Ett barn sätter sin hand i pothole,
Den cirklar i leran.
Mamma tittar på det och pratar inte,
Han vet att detta är en lektion.
Ljuset går ut under molnen,
Gatorna blir speglar.
Varje steg har samma betydelse,
Du går antingen eller du stannar.
Och när regnet stannar,
Endast doften av jorden förblir.
tyst fyller fönstren,
Ingen vill bryta den.