Deutsch
[Strophe 1]
Der Bahnsteig steht seit dem Morgen leer,
die Bänke kalt, ohne Spuren.
Die Uhr tickt gleichmäßig.
Sie eilt nirgendwohin.
[Strophe 2]
Der Fahrplan hängt seit Jahren dort,
die Züge gehen mich nicht mehr an.
Die Städtenamen klingen vertraut,
wie Nachnamen
aus alten Schichten.
[Strophe 3]
Früher prüfte ich die Signale,
hörte nachts den Gleisen zu.
Jetzt höre ich der Stille zu.
Die Stille antwortet.
[Strophe 4]
Ein Zugverband fährt vorbei,
er hält hier nicht.
Jemand hat eine Fahrkarte vergessen.
Nicht ich.
Ich verliere nichts.
[Strophe 5]
Ich setze mich auf dieselbe Bank,
ohne zurückkehren zu müssen.
Das Warten ist geblieben,
obwohl es nichts mehr gibt,
worauf man warten könnte.
[Outro]
Der Zug ist abgefahren.
Der Bahnsteig steht.
Ich bleibe.
Vielleicht länger.
Wie immer.
Originaltext
Zwrotka 1
Peron stoi pusty od rana,
ławki zimne, bez śladów.
Zegar tyka równo.
Nie spieszy się nigdzie.
Zwrotka 2
Rozkład wisi od lat,
pociągi już mnie nie dotyczą.
Nazwy miast brzmią znajomo,
jak nazwiska
z dawnych zmian.
Zwrotka 3
Kiedyś sprawdzałem sygnały,
słuchałem torów nocą.
Teraz słucham ciszy.
Cisza odpowiada.
Zwrotka 4
Przechodzi jeden skład,
nie zatrzymuje się tutaj.
Ktoś zapomniał bilet.
Nie ja.
Ja nie gubię niczego.
Zwrotka 5
Siadam na tej samej ławce,
bez potrzeby powrotu.
Czekanie zostało,
choć nie ma już
na co.
Outro
Pociąg odjechał.
Peron stoi.
Ja zostaję.
Może dłużej.
Jak zawsze.
English
[Verse 1]
The platform has stood empty since morning,
the benches cold, without traces.
The clock ticks evenly.
It hurries nowhere.
[Verse 2]
The timetable has hung there for years,
the trains no longer concern me.
City names sound familiar,
like surnames
from old shifts.
[Verse 3]
Once I checked the signals,
listened to the tracks at night.
Now I listen to silence.
Silence answers.
[Verse 4]
One train passes through,
it does not stop here.
Someone forgot a ticket.
Not me.
I lose nothing.
[Verse 5]
I sit on the same bench,
with no need to return.
Waiting stayed behind,
though there is no longer
anything to wait for.
[Outro]
The train has left.
The platform stands.
I stay.
Maybe longer.
As always.
Svenska
[Vers 1]
Perrongen står tom sedan morgonen,
bänkarna kalla, utan spår.
Klockan tickar jämnt.
Den skyndar ingenstans.
[Vers 2]
Tidtabellen har hängt där i åratal,
tågen angår mig inte längre.
Stadsnamnen låter bekanta,
som efternamn
från gamla skift.
[Vers 3]
Förr kontrollerade jag signalerna,
lyssnade på rälsen om natten.
Nu lyssnar jag på tystnaden.
Tystnaden svarar.
[Vers 4]
Ett tåg passerar,
stannar inte här.
Någon glömde en biljett.
Inte jag.
Jag tappar ingenting.
[Vers 5]
Jag sätter mig på samma bänk,
utan behov av att återvända.
Väntan blev kvar,
fast det inte längre finns
något att vänta på.
[Outro]
Tåget har gått.
Perrongen står.
Jag stannar.
Kanske längre.
Som alltid.