Français
[Couplet 1]
Le quai est vide depuis le matin,
les bancs froids, sans traces.
L’horloge bat régulièrement.
Elle ne se presse nulle part.
[Couplet 2]
L’horaire est suspendu depuis des années,
les trains ne me concernent plus.
Les noms des villes sonnent familiers,
comme des noms de famille
d’anciens services.
[Couplet 3]
Autrefois je vérifiais les signaux,
j’écoutais les rails la nuit.
Maintenant j’écoute le silence.
Le silence répond.
[Couplet 4]
Un train passe,
il ne s’arrête pas ici.
Quelqu’un a oublié un billet.
Pas moi.
Je ne perds rien.
[Couplet 5]
Je m’assois sur le même banc,
sans besoin de retour.
L’attente est restée,
bien qu’il n’y ait plus
rien à attendre.
[Outro]
Le train est parti.
Le quai demeure.
Je reste.
Peut-être plus longtemps.
Comme toujours.
Texte original
Zwrotka 1
Peron stoi pusty od rana,
ławki zimne, bez śladów.
Zegar tyka równo.
Nie spieszy się nigdzie.
Zwrotka 2
Rozkład wisi od lat,
pociągi już mnie nie dotyczą.
Nazwy miast brzmią znajomo,
jak nazwiska
z dawnych zmian.
Zwrotka 3
Kiedyś sprawdzałem sygnały,
słuchałem torów nocą.
Teraz słucham ciszy.
Cisza odpowiada.
Zwrotka 4
Przechodzi jeden skład,
nie zatrzymuje się tutaj.
Ktoś zapomniał bilet.
Nie ja.
Ja nie gubię niczego.
Zwrotka 5
Siadam na tej samej ławce,
bez potrzeby powrotu.
Czekanie zostało,
choć nie ma już
na co.
Outro
Pociąg odjechał.
Peron stoi.
Ja zostaję.
Może dłużej.
Jak zawsze.
English
[Verse 1]
The platform has stood empty since morning,
the benches cold, without traces.
The clock ticks evenly.
It hurries nowhere.
[Verse 2]
The timetable has hung there for years,
the trains no longer concern me.
City names sound familiar,
like surnames
from old shifts.
[Verse 3]
Once I checked the signals,
listened to the tracks at night.
Now I listen to silence.
Silence answers.
[Verse 4]
One train passes through,
it does not stop here.
Someone forgot a ticket.
Not me.
I lose nothing.
[Verse 5]
I sit on the same bench,
with no need to return.
Waiting stayed behind,
though there is no longer
anything to wait for.
[Outro]
The train has left.
The platform stands.
I stay.
Maybe longer.
As always.
Svenska
[Vers 1]
Perrongen står tom sedan morgonen,
bänkarna kalla, utan spår.
Klockan tickar jämnt.
Den skyndar ingenstans.
[Vers 2]
Tidtabellen har hängt där i åratal,
tågen angår mig inte längre.
Stadsnamnen låter bekanta,
som efternamn
från gamla skift.
[Vers 3]
Förr kontrollerade jag signalerna,
lyssnade på rälsen om natten.
Nu lyssnar jag på tystnaden.
Tystnaden svarar.
[Vers 4]
Ett tåg passerar,
stannar inte här.
Någon glömde en biljett.
Inte jag.
Jag tappar ingenting.
[Vers 5]
Jag sätter mig på samma bänk,
utan behov av att återvända.
Väntan blev kvar,
fast det inte längre finns
något att vänta på.
[Outro]
Tåget har gått.
Perrongen står.
Jag stannar.
Kanske längre.
Som alltid.