Deutsch
(Empfänger 1)
Der Hof weckt morgens auf,
Der Beton knackt wie altes Brot.
Der Ball schlägt rückwärts,
Aber er fällt in ein Ziegelziel.
Es war alles ein Feld.
(Recipient 2)
Der Schwamm auf den Schaukelrosten,
Aber sie hat uns höher gerockt als das Dach.
Nachbarn schrieen aus den Fenstern: “Be ruhig!”.
Es war ruhig in meinem Kopf.
Es war immer ruhig.
[Recipient 3]
Ein Stück Glas scheint wie ein Diamant.
Die Tasche schluckt es schnell.
Mom hat mich gewarnt.
Ich habe den Schatz bewacht.
Wir hatten beide recht.
[Empfänger 4]
Autos standen wie Dinosaurier –
Keine Räder, keine Fenster, kein Ziel.
Wir saßen einfach und fuhren.
hinter dem siebten Berg und dem Meer.
Das Rost hat uns nicht berührt.
(Empfänger 5)
Am Abend ist der Hof still,
Nur der Leuchtturm blinkt faul.
Ich bin an der Wand.
Wie früher.
Ich sehe, wie der Schatten länger wächst.
Morgen spielen wir wieder... vielleicht.
(Outro)
Der Hof steht.
Ich spiele.
Das Rost wartet.
Wir warten nicht.
Wir haben nie gewartet.
Originaltext
[Zwrotka 1]
Podwórko budzi się rano,
beton pęka jak stary chleb.
Piłka odbija się krzywo,
ale wpada w bramkę z cegieł.
Tu wszystko było boiskiem.
[Zwrotka 2]
Gąbka na huśtawce rdzewieje,
ale bujała nas wyżej niż dach.
Sąsiedzi krzyczeli z okien: „ciszej!”.
W głowie było cicho.
Zawsze było cicho.
[Zwrotka 3]
Kawałek szkła błyszczy jak diament.
Kieszeń połyka go szybko.
Mama ostrzegała.
Ja pilnowałem skarbu.
Oboje mieliśmy rację.
[Zwrotka 4]
Samochody stały jak dinozaury –
bez kół, bez szyb, bez celu.
Wsiadaliśmy i jechaliśmy
za siódmą górę i morze.
Rdza nas nie dotykała.
[Zwrotka 5]
Wieczorem podwórko milknie,
tylko latarnia mruga leniwie.
Siedzę na murku.
Jak kiedyś.
Patrzę, jak cień rośnie dłuższy.
Jutro znowu będzie gra… może.
[Outro]
Podwórko stoi.
Ja gram.
Rdza czeka.
My nie czekamy.
Nigdy nie czekaliśmy.
English
[Recipient 1]
The yard wakes up in the morning,
The concrete cracks like old bread.
The ball bounces backwards,
But he falls into a brick goal.
It was all a field.
[Recipient 2]
The sponge on the swing rusts,
But she rocked us higher than the roof.
Neighbors shouted out of the windows: “Be quiet!”.
It was quiet in my head.
It was always quiet.
[Recipient 3]
A piece of glass shines like a diamond.
The pocket swallows it fast.
Mom warned me.
I was guarding the treasure.
We were both right.
[Recipient 4]
Cars stood like dinosaurs –
No wheels, no windows, no target.
We just sat down and drove.
behind the seventh mountain and the sea.
The rust didn't touch us.
[Recipient 5]
In the evening the yard is silent,
Only the lighthouse blinks lazyly.
I'm on the wall.
Like we used to.
I watch the shadow grow longer.
Tomorrow we'll play again... maybe.
[Outro]
The yard's standing.
I'm playing.
The rust is waiting.
We're not waiting.
We never waited.
Svenska
[Mottagare 1]
Gården vaknar på morgonen,
Konkreta sprickor som gammalt bröd.
Bollen studsar bakåt,
Men han faller i ett tegelmål.
Det var allt ett fält.
[Mottagare 2]
Svampen på svängarna,
Men hon rockade oss högre än taket.
Grannar skrek ut ur fönstren: ”Var tyst!”
Det var tyst i mitt huvud.
Det var alltid tyst.
[Mottagare 3]
Ett glas skiner som en diamant.
Fickan sväljer den snabbt.
Mamma varnade mig.
Jag bevakade skatten.
Vi hade båda rätt.
[Mottagare 4]
Bilar stod som dinosaurier -
Inga hjul, inga fönster, inga mål.
Vi satt bara ner och körde.
bakom det sjunde berget och havet.
Rosten rörde oss inte.
[Mottagare 5]
På kvällen är gården tyst,
Endast fyren blinkar lat.
Jag är på väggen.
Som vi brukade.
Jag ser skuggan växa längre.
Imorgon spelar vi igen... kanske.
[Outro]
gårdens stående.
Jag spelar.
Rosten väntar.
Vi väntar inte.
Vi väntade aldrig.