Deutsch
(Empfänger 1)
Das Zimmer ist wie es war.
Das Fenster wurde zum Garten geöffnet.
Der Staub sitzt auf der Fensterbank,
Licht fällt krumm auf dem Boden.
Hier stoppte die Zeit.
(Recipient 2)
Die Uhr auf dem Schreibtisch ohne Ticken,
Tipps
Am vierten siebzehnten.
Warum diesmal?
Niemand fragt.
Ich auch nicht.
[Recipient 3]
Rücksitz,
Es ist, als wäre mein Vater noch im Gefängnis.
Das Buch auf derselben Seite geöffnet,
Der Finger markierte den Platz mit einem Bleistift.
Er hat seinen Satz nicht beendet.
[Empfänger 4]
In der Quittungsschublade 1987
Ticket zum Film, zwei Plätze.
Mom sagte, wirf es nicht weg.
Jetzt liegt er neben dem Schlüssel.
Ein Schlüssel, der nicht passt
Keine Tür.
(Empfänger 5)
Der Geruch von Tabak im Schrank,
Der alte Pullover am Hanger.
Berührung der Hülse –
Rough, noch warm.
Genau wie früher.
(Outro)
Ich schließe die Tür ruhig.
Das Zimmer bleibt.
Ich gehe.
Aber sie erinnern sich an Dinge.
Ich auch.
Originaltext
[Zwrotka 1]
Pokój stoi tak, jak został.
Okno uchylone na ogród.
Kurz osiada na parapecie,
światło pada krzywo na podłogę.
Tu czas się zatrzymał.
[Zwrotka 2]
Na biurku zegar bez tykania,
wskazówki
na czwartej siedemnaście.
Dlaczego akurat ta godzina?
Nie pyta nikt.
Ja też nie.
[Zwrotka 3]
Fotel z wgnieceniem od pleców,
jakby ojciec wciąż siedział.
Książka otwarta na tej samej stronie,
palec zaznaczył miejsce ołówkiem.
Nie dokończył zdania.
[Zwrotka 4]
W szufladzie paragon z 1987,
bilecik do kina, dwa miejsca.
Mama mówiła: nie wyrzucaj.
Teraz leży obok klucza.
Klucza, który nie pasuje
do żadnych drzwi.
[Zwrotka 5]
Zapach tytoniu w szafie,
stary sweter na wieszaku.
Dotykam rękawa –
szorstki, jeszcze ciepły.
Zupełnie jak dawniej.
[Outro]
Zamykam drzwi cicho.
Pokój zostaje.
Ja wychodzę.
Ale rzeczy pamiętają.
Ja też.
English
[Recipient 1]
The room is just like it was.
The window has been opened to the garden.
The dust settles on the windowsill,
Light falls crookedly on the floor.
This is where time stopped.
[Recipient 2]
The clock on the desk without ticking,
tips
On the fourth seventeenth.
Why this time?
Nobody asks.
Me neither.
[Recipient 3]
Back seat,
It's like my dad's still in jail.
The book opened on the same page,
The finger marked the place with a pencil.
He didn't finish his sentence.
[Recipient 4]
In the 1987 receipt drawer,
Ticket to the movie, two seats.
Mom said don't throw it away.
Now he's lying next to the key.
A key that doesn't fit
No door.
[Recipient 5]
The smell of tobacco in the closet,
Old sweater on the hanger.
Touching the sleeve –
Rough, still warm.
Just like before.
[Outro]
I close the door quietly.
The room stays.
I'm leaving.
But they remember things.
Me too.
Svenska
[Mottagare 1]
Rummet är precis som det var.
Fönstret har öppnats för trädgården.
Dammet bosätter sig på fönsterbrädan,
Ljus faller krokigt på golvet.
Det är där tiden stannade.
[Mottagare 2]
Klockan på skrivbordet utan att kryssa,
Tips
Den fjärde sjuttonde.
Varför den här gången?
Ingen frågar.
Jag varken.
[Mottagare 3]
baksäte,
Det är som min pappa fortfarande i fängelse.
Boken öppnades på samma sida,
Fingret markerade platsen med en penna.
Han avslutade inte sin mening.
[Mottagare 4]
I 1987 kvitto låda,
Biljett till filmen, två platser.
Mamma sa inte kasta bort det.
Nu ligger han bredvid nyckeln.
En nyckel som inte passar
Ingen dörr.
[Mottagare 5]
Lukten av tobak i garderoben,
Gammal tröja på hängaren.
Att röra ärmen -
Grov, fortfarande varm.
Precis som tidigare.
[Outro]
Jag stänger dörren tyst.
Rummet stannar.
Jag lämnar.
Men de kommer ihåg saker.
Jag också.