Italiano
[Recipiente 1]
Kaj bagnato dalla nebbia.
- Un sacco di acqua.
Sono in panchina.
Sto tenendo i thermos.
Il tè è freddo.
La nave esce in mare.
Io resto.
[Recipiente 2]
Una volta saldavo gli scafi.
Mani nere da grasso e sinter.
Ora le tue mani sono chiare.
Solo le cicatrici ricordano il fuoco.
Il vento porta la sirena dal nuovo traghetto.
Non piu' la mia sirena.
[Recipiente 3]
Nella tasca di un vecchio biglietto di costruzione.
Con la data di scadenza del passato.
L'onda riflette la luce.
E' come se volesse ricordartelo.
Non devo ricordare niente.
E' tutto li'.
[Recipiente 4]
I giovani urlano a bordo.
La risata è portata dall'acqua.
Sto sorridendo sotto il mio naso.
Pensano di andare per la prima volta.
Conosco ogni nave.
- O non tornare.
[Recipiente 5]
Il sole sorge dietro Westerplatte.
Il cielo è rosso come ruggine su una vecchia gru.
Mi alzo lentamente.
Metto i thermos in panchina.
Lascia stare.
Come me.
[Outro]
La nave sta scomparendo oltre l'orizzonte.
Vado a casa.
Il mare rimane.
Anch'io resto.
Come sempre.
Testo originale
[Zwrotka 1]
Kaj mokry od mgły.
Woda liże pale jak dawniej.
Siedzę na ławce.
Trzymam termos.
Herbata już zimna.
Statek wychodzi w morze.
Ja zostaję.
[Zwrotka 2]
Kiedyś spawałem kadłuby.
Ręce czarne od smaru i spieków.
Teraz ręce puste.
Tylko blizny pamiętają ogień.
Wiatr niesie syrenę z nowego promu.
Nie moja już syrena.
[Zwrotka 3]
W kieszeni stary bilet stoczniowy.
Z datą ważności dawno minioną.
Fala odbija światło.
Jakby chciała przypomnieć.
Nic nie muszę pamiętać.
Wszystko już jest.
[Zwrotka 4]
Młodzi krzyczą na pokładzie.
Śmiech niesie się nad wodą.
Uśmiecham się pod nosem.
Oni myślą, że płyną pierwszy raz.
Ja wiem, że każdy statek wraca.
— Albo nie wraca.
[Zwrotka 5]
Słońce zachodzi za Westerplatte.
Niebo czerwone jak rdza na starym dźwigu.
Wstaję powoli.
Stawiam termos na ławce.
Niech stoi.
Jak ja.
[Outro]
Statek znika za horyzontem.
Ja wracam do domu.
Morze zostaje.
Ja też zostaję.
Jak zawsze.
English
[Recipient 1]
Kaj wet from the fog.
Water licks like it used to.
I'm on the bench.
I'm holding the thermos.
Tea's cold.
The ship goes out into the sea.
I'm staying.
[Recipient 2]
I used to weld hulls.
Hands black from grease and sinter.
Now your hands are clear.
Only scars remember fire.
The wind carries the siren from the new ferry.
Not my mermaid anymore.
[Recipient 3]
In the pocket of an old shipbuilding ticket.
With the expiration date long past.
The wave reflects the light.
It's like she wants to remind you.
I don't have to remember anything.
It's all there.
[Recipient 4]
Young people are screaming on board.
The laughter is carried by the water.
I'm smiling under my nose.
They think they're going for the first time.
I know every ship returns.
- Or not coming back.
[Recipient 5]
The sun sets behind Westerplatte.
The sky is red as rust on an old crane.
I get up slowly.
I'm putting thermos on the bench.
Let it stand.
Like me.
[Outro]
The ship is disappearing beyond the horizon.
I'm going home.
The sea stays.
I'm staying, too.
As always.
Svenska
[Mottagare 1]
Kaj våt från dimman.
Vatten slicks som det brukade.
Jag är på bänken.
Jag håller thermos.
Te är kallt.
Fartyget går ut i havet.
Jag stannar.
[Mottagare 2]
Jag brukade svetsa skrov.
Hands svart från fett och sångare.
Nu är dina händer klara.
Bara ärr minns eld.
Vinden bär siren från den nya färjan.
Inte min sjöjungfru längre.
[Mottagare 3]
I fickan av en gammal skeppsbyggnadsbiljett.
Med utgångsdatum långt förflutet.
Vågen speglar ljuset.
Det är som om hon vill påminna dig.
Jag behöver inte komma ihåg någonting.
Det är allt där.
[Mottagare 4]
Unga skriker ombord.
Skrattet bärs av vattnet.
Jag ler under näsan.
De tror att de går för första gången.
Jag vet att varje fartyg återvänder.
Eller inte komma tillbaka.
[Mottagare 5]
Solen sätter sig bakom Westerplatte.
Himlen är röd som rost på en gammal kran.
Jag går upp långsamt.
Jag sätter termos på bänken.
Låt det stå.
Som jag.
[Outro]
Fartyget försvinner bortom horisonten.
Jag går hem.
Havet stannar.
Jag stannar också.
Som alltid.