한국어
교량은 물을 만납니다,
생각으로 침묵.
광선을 통해 이동,
그리고 강 금 페인트.
잠시 동안 보행자 정지,
태양 슬라이드보기.
그는 아무것도 생각하지 않습니다,
그는 그를 통해가는 공기를 느낀다.
아래로, 물고기 변화 방향,
당신이 그들을 지킬 때 아이디어처럼.
시각은 소리 없이 달립니다,
그 길을 아는 호흡처럼.
여자는 빛의 사진을 가지고,
그것을 보았을 때.
현재는 이미 통과했다,
그러나 그녀는 영원히 내부에 머물.
강은 조용히,
다리가 갈 곳을 묻지 않습니다.
그가 알아야 할 것은 무엇입니까?
기업을 위한
그리고 어두운 얻을 때, 빛은 다시 온다,
그가 발견 한 생각처럼.
빛의 교량은 거기,
패스를 엽니다.
원문
Η γέφυρα ακουμπά το νερό,
όπως η σκέψη ακουμπά τη σιωπή.
Οι ακτίνες περνούν ανάμεσα στις δοκούς,
και βάφουν το ποτάμι χρυσό.
Ένας πεζός σταματά για λίγο,
κοιτά τον ήλιο να γλιστρά.
Δεν σκέφτεται τίποτα,
μόνο νιώθει τον αέρα να τον διαπερνά.
Κάτω, τα ψάρια αλλάζουν κατεύθυνση,
όπως οι ιδέες όταν δεν τις κρατάς.
Ο χρόνος κυλά χωρίς ήχο,
σαν αναπνοή που ξέρει τον δρόμο.
Μια γυναίκα φωτογραφίζει το φως,
χωρίς να δει αν βγήκε σωστά.
Η στιγμή έχει ήδη περάσει,
μα μένει μέσα της για πάντα.
Το ποτάμι συνεχίζει ήσυχα,
η γέφυρα δεν ρωτά πού πάει.
Ό,τι ενώνει δεν χρειάζεται να ξέρει,
μόνο να στέκεται σταθερό.
Κι όταν βραδιάσει, το φως γυρίζει πίσω,
όπως σκέψη που βρήκε ανάπαυση.
Η γέφυρα του φωτός μένει εκεί,
κρατώντας το πέρασμα ανοιχτό.
English
The bridge touches the water,
as thought touches silence.
The rays go through the beams,
And paint the river gold.
A pedestrian stops for a while,
Watch the sun slide.
He's not thinking anything,
He just feels the air going through him.
Down, fish change direction,
Like ideas when you don't keep them.
Time runs without sound,
Like breathing that knows the way.
A woman takes pictures of the light,
without seeing if it came out right.
The moment has already passed,
But she stays inside her forever.
The river continues quietly,
The bridge doesn't ask where it's going.
What he unites doesn't need to know,
only to stand firm.
And when it gets dark, the light comes back,
Like thinking he found rest.
The bridge of light lives there,
Keeping the pass open.
Svenska
Bron rör vattnet,
Som tanke rör tystnad.
Strålarna går igenom strålarna,
Och måla floden guld.
En fotgängare stannar ett tag,
Titta på solens bild.
Han tänker inte någonting,
Han känner bara att luften går igenom honom.
Ner, fisk förändring riktning,
Som idéer när du inte håller dem.
Tiden går utan ljud,
Som andning som vet vägen.
En kvinna tar bilder av ljuset,
utan att se om det kom ut rätt.
Ögonblicket har redan gått,
Men hon stannar inom henne för alltid.
Floden fortsätter tyst,
Bron frågar inte vart den går.
Vad han förenar behöver inte veta,
bara för att stå fast.
Och när det blir mörkt kommer ljuset tillbaka,
Som att tro att han hittade vila.
Ljusbron bor där,
Att hålla passet öppet.