한국어
광장에서 벤치가 기다리고 있습니다.
이름, 그림자 없음.
사람들은 서둘러 있습니다.
그는 그의 장소를 보유하고 있습니다.
옛날 남자는 잠시 앉아,
부대에 있는 빵으로.
시각은 그의 눈으로 보입니다,
그리고 그는 어떤 대답을 요청하지 않습니다.
천천히 싸움,
아이 잎 묘비.
태양은 창문에 휴식,
그리고 바람은 그들을 수집한다.
벤치가 있습니다.
하루의 침묵을 유지.
그는 누군가가 돌아 오는 것을 알고,
말하지 않는 — 그냥 앉아.
원문
Στην πλατεία ένα παγκάκι περιμένει,
χωρίς όνομα, χωρίς σκιά.
Οι άνθρωποι περνούν βιαστικά,
κι εκείνο κρατά τη θέση του.
Ένας γέρος κάθεται για λίγο,
με ένα ψωμί στη σακούλα.
Ο χρόνος τον κοιτά στα μάτια,
και δεν ζητά καμία απάντηση.
Τα περιστέρια τσακώνονται σιγά,
ένα παιδί αφήνει ψίχουλα.
Ο ήλιος σπάει πάνω στα τζάμια,
κι ο άνεμος τα μαζεύει.
Το παγκάκι μένει εκεί,
κρατά τη σιωπή της μέρας.
Ξέρει πως κάποιος θα γυρίσει,
όχι για να μιλήσει — μόνο να καθίσει.
English
In the square, a bench awaits,
No name, no shadow.
People are in a hurry,
And he holds his place.
An old man sits for a while,
with a bread in the bag.
Time looks into his eyes,
And he doesn't ask for any answer.
Doves fight slowly,
A child leaves crumbs.
The sun breaks on the windows,
And the wind collects them.
The bench lives there,
keeps the silence of the day.
He knows someone's coming back,
Not to speak — just to sit.
Svenska
På torget väntar en bänk,
Inget namn, ingen skugga.
Människor har bråttom,
Och han håller sin plats.
En gammal man sitter ett tag,
med bröd i väskan.
Tiden ser in i hans ögon,
Och han ber inte om något svar.
Doves kämpar långsamt,
Ett barn lämnar smulor.
Solen bryter på fönstren,
Och vinden samlar dem.
Bänken bor där,
håller dagens tystnad.
Han vet att någon kommer tillbaka,
Att inte tala - bara att sitta.