한국어
도로는 앞으로 퍼졌습니다,
불빛으로.
타이어는 소리를 떠납니다,
말하지 않은 말처럼.
보도에서 그림자,
부대로, 생각, 일.
모두가 빛을 향해 간다,
왜 알고 없이.
버스 패스,
보이지 않는 얼굴.
창문은 하늘을 보여줍니다,
거울처럼 그는 잊지.
여자는 상점을 닫습니다,
하루의 먼지를 닦아.
열쇠는 천천히 돌립니다,
배우는 시간처럼.
도로의 측에 아이,
그는 그의 손에 돌과 함께한다.
그는 그것을 던지지 않습니다, 그는 그냥 그것을 유지,
목적이 없는 무언가처럼.
밤이 천천히 올 때,
도로는 침묵을 유지합니다.
빛에 머무는 모든 것,
그리고 왼쪽의 모든 것이 켜집니다.
원문
Ο δρόμος απλώνεται μπροστά,
με τα φώτα να ανασαίνουν.
Τα λάστιχα αφήνουν ήχους,
σαν λέξεις που δεν ειπώθηκαν.
Στο πεζοδρόμιο περπατούν σκιές,
με σακούλες, με σκέψεις, με μέρες.
Ο καθένας πάει προς το φως,
χωρίς να ξέρει γιατί.
Ένα λεωφορείο περνά,
με πρόσωπα που δεν κοιτάζουν.
Το παράθυρο δείχνει τον ουρανό,
όπως καθρέφτης που ξεχνάει.
Μια γυναίκα κλείνει το μαγαζί,
σκουπίζει τη σκόνη της μέρας.
Το κλειδί γυρίζει αργά,
όπως ο χρόνος που μαθαίνει υπομονή.
Στην άκρη του δρόμου ένα παιδί,
παίζει με μια πέτρα στο χέρι.
Δεν τη ρίχνει, μόνο την κρατά,
όπως κάτι που δεν χρειάζεται σκοπό.
Κι όταν έρθει η νύχτα σιγά,
ο δρόμος κρατά τη σιωπή του.
Ό,τι πέρασε μένει στο φως,
κι ό,τι μένει συνεχίζει να περνά.
English
The road spreads forward,
With the lights breathing.
The tires leave sound,
Like words that weren't said.
On the sidewalk walk shadows,
With bags, thoughts, days.
Everyone goes towards the light,
without knowing why.
A bus passes,
with faces that don't look.
The window shows the sky,
Like a mirror he forgets.
A woman closes the store,
Wipes the dust of the day.
The key turns slowly,
Like time learning patience.
On the side of the road a child,
He plays with a stone in his hand.
He doesn't throw it, he just keeps it,
Like something that doesn't need purpose.
And when the night comes slowly,
The road keeps its silence.
Everything that went through stays in the light,
And everything that's left goes on.
Svenska
Vägen sprids framåt,
Med ljuset andas.
Däcken lämnar ljud,
Som ord som inte sa.
På trottoaren gå skuggor,
Med väskor, tankar, dagar.
Alla går mot ljuset,
utan att veta varför.
En buss passerar,
Med ansikten som inte ser ut.
Fönstret visar himlen,
Som en spegel glömmer han.
En kvinna stänger butiken,
Torkar dagens damm.
Nyckeln vänder långsamt,
Som tid att lära tålamod.
På sidan av vägen ett barn,
Han leker med en sten i handen.
Han kastar inte det, han håller det bara,
Som något som inte behöver ändamål.
Och när natten kommer långsamt,
Vägen håller sin tystnad.
Allt som gick igenom stannar i ljuset,
Allt som är kvar fortsätter.