Italiano
La strada si diffonde in avanti,
Con le luci che respirano.
I pneumatici lasciano il suono,
Come parole che non sono state pronunciate.
Sulle ombre marciapiedi,
Con borse, pensieri, giorni.
Tutti vanno verso la luce,
senza sapere perché.
Un autobus passa,
con facce che non guardano.
La finestra mostra il cielo,
Come uno specchio che dimentica.
Una donna chiude il negozio,
Pulisce la polvere del giorno.
La chiave gira lentamente,
Come il tempo che impara la pazienza.
Sul lato della strada un bambino,
Suona con una pietra in mano.
Non la butta, lo tiene.
Come qualcosa che non ha bisogno di uno scopo.
E quando la notte arriva lentamente,
La strada mantiene il suo silenzio.
Tutto ciò che è passato alla luce,
E tutto quello che rimane continua.
Testo originale
Ο δρόμος απλώνεται μπροστά,
με τα φώτα να ανασαίνουν.
Τα λάστιχα αφήνουν ήχους,
σαν λέξεις που δεν ειπώθηκαν.
Στο πεζοδρόμιο περπατούν σκιές,
με σακούλες, με σκέψεις, με μέρες.
Ο καθένας πάει προς το φως,
χωρίς να ξέρει γιατί.
Ένα λεωφορείο περνά,
με πρόσωπα που δεν κοιτάζουν.
Το παράθυρο δείχνει τον ουρανό,
όπως καθρέφτης που ξεχνάει.
Μια γυναίκα κλείνει το μαγαζί,
σκουπίζει τη σκόνη της μέρας.
Το κλειδί γυρίζει αργά,
όπως ο χρόνος που μαθαίνει υπομονή.
Στην άκρη του δρόμου ένα παιδί,
παίζει με μια πέτρα στο χέρι.
Δεν τη ρίχνει, μόνο την κρατά,
όπως κάτι που δεν χρειάζεται σκοπό.
Κι όταν έρθει η νύχτα σιγά,
ο δρόμος κρατά τη σιωπή του.
Ό,τι πέρασε μένει στο φως,
κι ό,τι μένει συνεχίζει να περνά.
English
The road spreads forward,
With the lights breathing.
The tires leave sound,
Like words that weren't said.
On the sidewalk walk shadows,
With bags, thoughts, days.
Everyone goes towards the light,
without knowing why.
A bus passes,
with faces that don't look.
The window shows the sky,
Like a mirror he forgets.
A woman closes the store,
Wipes the dust of the day.
The key turns slowly,
Like time learning patience.
On the side of the road a child,
He plays with a stone in his hand.
He doesn't throw it, he just keeps it,
Like something that doesn't need purpose.
And when the night comes slowly,
The road keeps its silence.
Everything that went through stays in the light,
And everything that's left goes on.
Svenska
Vägen sprids framåt,
Med ljuset andas.
Däcken lämnar ljud,
Som ord som inte sa.
På trottoaren gå skuggor,
Med väskor, tankar, dagar.
Alla går mot ljuset,
utan att veta varför.
En buss passerar,
Med ansikten som inte ser ut.
Fönstret visar himlen,
Som en spegel glömmer han.
En kvinna stänger butiken,
Torkar dagens damm.
Nyckeln vänder långsamt,
Som tid att lära tålamod.
På sidan av vägen ett barn,
Han leker med en sten i handen.
Han kastar inte det, han håller det bara,
Som något som inte behöver ändamål.
Och när natten kommer långsamt,
Vägen håller sin tystnad.
Allt som gick igenom stannar i ljuset,
Allt som är kvar fortsätter.