Português
A estrada estende-se para a frente,
Com as luzes a respirar.
Os pneus deixam som.
Como palavras que não foram ditas.
No passeio caminham sombras,
Com sacos, pensamentos, dias.
Todos vão em direcção à luz,
sem saber porquê.
Um autocarro passa,
com caras que não olham.
A janela mostra o céu,
Como um espelho que ele esquece.
Uma mulher fecha a loja,
Limpa o pó do dia.
A chave gira lentamente,
Como o tempo a aprender a ter paciência.
No lado da estrada uma criança,
Ele brinca com uma pedra na mão.
Ele não atira, só fica com ele.
Como algo que não precisa de propósito.
E quando a noite chega lentamente,
A estrada mantém o seu silêncio.
Tudo o que passou fica na luz.
E tudo o que resta continua.
Texto original
Ο δρόμος απλώνεται μπροστά,
με τα φώτα να ανασαίνουν.
Τα λάστιχα αφήνουν ήχους,
σαν λέξεις που δεν ειπώθηκαν.
Στο πεζοδρόμιο περπατούν σκιές,
με σακούλες, με σκέψεις, με μέρες.
Ο καθένας πάει προς το φως,
χωρίς να ξέρει γιατί.
Ένα λεωφορείο περνά,
με πρόσωπα που δεν κοιτάζουν.
Το παράθυρο δείχνει τον ουρανό,
όπως καθρέφτης που ξεχνάει.
Μια γυναίκα κλείνει το μαγαζί,
σκουπίζει τη σκόνη της μέρας.
Το κλειδί γυρίζει αργά,
όπως ο χρόνος που μαθαίνει υπομονή.
Στην άκρη του δρόμου ένα παιδί,
παίζει με μια πέτρα στο χέρι.
Δεν τη ρίχνει, μόνο την κρατά,
όπως κάτι που δεν χρειάζεται σκοπό.
Κι όταν έρθει η νύχτα σιγά,
ο δρόμος κρατά τη σιωπή του.
Ό,τι πέρασε μένει στο φως,
κι ό,τι μένει συνεχίζει να περνά.
English
The road spreads forward,
With the lights breathing.
The tires leave sound,
Like words that weren't said.
On the sidewalk walk shadows,
With bags, thoughts, days.
Everyone goes towards the light,
without knowing why.
A bus passes,
with faces that don't look.
The window shows the sky,
Like a mirror he forgets.
A woman closes the store,
Wipes the dust of the day.
The key turns slowly,
Like time learning patience.
On the side of the road a child,
He plays with a stone in his hand.
He doesn't throw it, he just keeps it,
Like something that doesn't need purpose.
And when the night comes slowly,
The road keeps its silence.
Everything that went through stays in the light,
And everything that's left goes on.
Svenska
Vägen sprids framåt,
Med ljuset andas.
Däcken lämnar ljud,
Som ord som inte sa.
På trottoaren gå skuggor,
Med väskor, tankar, dagar.
Alla går mot ljuset,
utan att veta varför.
En buss passerar,
Med ansikten som inte ser ut.
Fönstret visar himlen,
Som en spegel glömmer han.
En kvinna stänger butiken,
Torkar dagens damm.
Nyckeln vänder långsamt,
Som tid att lära tålamod.
På sidan av vägen ett barn,
Han leker med en sten i handen.
Han kastar inte det, han håller det bara,
Som något som inte behöver ändamål.
Och när natten kommer långsamt,
Vägen håller sin tystnad.
Allt som gick igenom stannar i ljuset,
Allt som är kvar fortsätter.