← Retour à Hamburgs Nebel
Nordlicht Über Bremen — Hamburgs Nebel
Morceau 08 · Hamburgs Nebel · Lundberg Selection

Nordlicht Über Bremen

Page du morceau · Album · Lundberg Selection

Spotify · Hamburgs Nebel
Français

Un bleu froid au port,
L'eau sent le temps.
Les mouettes silencieusement – comme des punitions,
pour notre vieille souffrance.

Mais quand la lumière tombe,
et tout est dans le gris,
Même les cieux sont inclinés,
Dire: Je suis aussi précis.

Les barges sont lourdes,
La pluie est patiente.
Un pêcheur ne rigole plus,
Il connaît l'ancienne culpabilité.

Mais sous chaque goutte,
Il y a de la chaleur, à peine reconnue.
La mer ne s'arrêtera jamais,
Il nous porte main dans la main.

Texte original

Ein kaltes Blau am Hafen,
das Wasser riecht nach Zeit.
Die Möwen still – wie Strafen,
für unser altes Leid.

Doch wenn das Licht sich neigt,
und alles ruht im Grau,
wird selbst der Himmel geneigt,
zu sagen: Ich bin auch genau.

Die Kähne liegen schwer,
der Regen schreibt Geduld.
Ein Fischer lacht nicht mehr,
er kennt die alte Schuld.

Doch unter jedem Tropfen,
liegt Wärme, kaum erkannt.
Das Meer wird niemals stoppen,
es trägt uns Hand in Hand.

English

A cold blue at the port,
The water smells of time.
The seagulls silently – like punishments,
for our old suffering.

But when the light falls,
and all is in the gray,
Even the heavens are tilted,
To say: I am also accurate.

The barges are heavy,
The rain has patience.
A fisherman no longer laughs,
He knows the old guilt.

But under every drop,
There is heat, hardly recognized.
The sea will never stop,
It carries us hand in hand.

Svenska

En kallblå i hamnen,
Vatten luktar av tid.
Seagullerna tyst - som straff,
för vårt gamla lidande.

när ljuset faller,
Allt är i grått,
himmelen,
Att säga: Jag är också korrekt.

pråmarna är tunga,
Regnet har tålamod.
En fiskare skrattar inte längre,
Han känner den gamla skulden.

under varje droppe,
Det finns värme, knappt erkänd.
havet kommer aldrig att stanna,
Den bär oss hand i hand.