Français
Le petit déjeuner se réveille sans précipitation,
Une lumière roule sur le mur comme un souffle.
La montre ne parle pas.
Et le temps est à côté.
Sur la table une tasse de moitié,
L'eau dans la bouilloire oublie de bouillir.
Un message n'est toujours pas lu.
Et pourtant tout va bien.
Sur le chemin une femme arrose les fleurs,
avec le même sourire tous les jours.
Les saisons changent comme des vêtements,
Et rien ne lui tombe dessus.
Un gamin court derrière la balle,
son rire déchire l'air.
Son ombre rétrécit dans la lumière,
Comme mes soucis aujourd'hui.
Dans l'après-midi, il est assis à la fenêtre,
avec l'odeur de pain et de pluie.
Il y a de la musique quelque part.
Pas dur, juste assez pour se souvenir.
La nuit, il ne demande pas d'explications.
Il étend sa main sur les choses.
Il touche tout sans le retenir,
Et je respire avec lui.
Le silence n'est pas vide ici,
C'est un endroit où tout va.
Le temps est à mes côtés,
Et le corps se souvient être vivant.
Texte original
Το πρωινό ξυπνά χωρίς βιασύνη,
ένα φως κυλά στον τοίχο σαν αναπνοή.
Το ρολόι δεν μιλά, μόνο κοιτά,
και ο χρόνος ξαπλώνει δίπλα.
Στο τραπέζι ένα φλιτζάνι μισό,
το νερό στο βραστήρα ξεχνά να βράσει.
Ένα μήνυμα μένει αδιάβαστο,
κι όμως όλα είναι εντάξει.
Στο δρόμο μια γυναίκα ποτίζει τα λουλούδια,
με το ίδιο χαμόγελο κάθε μέρα.
Οι εποχές αλλάζουν σαν ρούχα,
και τίποτα δεν της πέφτει βαριά.
Ένα παιδί τρέχει πίσω από τη μπάλα,
το γέλιο του σκίζει τον αέρα.
Η σκιά του μικραίνει στο φως,
όπως οι έγνοιες μου σήμερα.
Το απόγευμα κάθεται στο παράθυρο,
με τη μυρωδιά του ψωμιού και της βροχής.
Κάπου ακούγεται μουσική,
όχι δυνατά, μόνο αρκετά για να θυμηθώ.
Το βράδυ δεν ζητά εξηγήσεις,
απλώνει το χέρι πάνω στα πράγματα.
Τα αγγίζει όλα χωρίς να τα κρατά,
κι εγώ ανασαίνω μαζί του.
Η σιωπή δεν είναι άδεια εδώ,
είναι τόπος που χωρά τα πάντα.
Ο χρόνος ξαπλώνει δίπλα μου,
και το σώμα θυμάται να είναι ζωντανό.
English
Breakfast wakes up without rush,
A light rolls on the wall like breath.
The watch doesn't speak, just look,
And time lies next door.
On the table a cup of half,
The water in the kettle forgets to boil.
One message remains unread,
And yet everything is fine.
On the way a woman waters the flowers,
with the same smile every day.
Seasons change like clothes,
And nothing falls on her.
A kid runs behind the ball,
his laugh rips the air.
His shadow shrinks in light,
Like my worries today.
In the afternoon he sits in the window,
with the smell of bread and rain.
There's music somewhere,
Not hard, just enough to remember.
At night he doesn't ask for explanations,
He spreads his hand over things.
He touches everything without holding it,
And I'm breathing with him.
Silence is not empty here,
It's a place where everything fits.
Time lies beside me,
And the body remembers being alive.
Svenska
Frukost vaknar utan rusning,
Ett ljus rullar på väggen som andetag.
Klockan talar inte, bara titta,
Tiden ligger bredvid.
på bordet en kopp halva,
Vattnet i flaskan glömmer att koka.
Ett budskap förblir oläst,
Och ändå är allt bra.
På vägen vattnar en kvinna blommorna,
Med samma leende varje dag.
Säsonger förändras som kläder,
Och ingenting faller på henne.
Ett barn går bakom bollen,
Hans skratt rippar luften.
Hans skugga krymper i ljus,
Som mina bekymmer idag.
På eftermiddagen sitter han i fönstret,
med doften av bröd och regn.
Det finns musik någonstans,
Inte svårt, bara tillräckligt för att komma ihåg.
På natten ber han inte om förklaringar,
Han sprider sin hand över saker.
Han rör allt utan att hålla det,
Och jag andas med honom.
Tystnad är inte tom här,
Det är en plats där allt passar.
Tiden ligger bredvid mig,
Och kroppen kommer ihåg att leva.