ไทย
บทที่ 1
เนินสูงคัมเบรียทอดตัวใต้เมฆ
ทางแกะคดไปตามลาดเขา
ฉันต้อนฝูงยามเช้า
มืออยู่บนไม้เท้าคนเลี้ยงแกะ
เสียงลูกแกะกับม่านหมอก
ปีที่คนหนุ่มสาวจากไป
บทที่ 2
ฟาร์มครอบครัวเรียกพวกเขากลับมา
แต่เมืองกอดพวกเขาไว้แน่น
ตอนนี้ฉันตัดขนลำพัง
ขนแกะหนาด้วยมรดก
ทะเลสาบสอนความภักดี
ก่อนสอนการจากลา
บทที่ 3
เพื่อนบ้านขายให้ผู้พัฒนา
ฉันยึดผืนดินไว้มั่น
แม่แกะนับข้อเสนอ
ร่างกายผูกกับทุ่งหญ้า
ทางเดินเลือนหาย
ลึกลง
บทที่ 4
ลมแรงถูขนแกะจนแสบ
ฉันกันฝูงไว้ใกล้
ได้ยินเสียงเรียกของบรรพบุรุษ
ในเพลงดุของลม
ยามเฝ้าของคนเลี้ยงแกะเป็นนิรันดร์
แม้ในความเปลี่ยนแปลง
บทที่ 5
พลบค่ำตกบนบึงภูเขานิ่ง
ดาววาดแผนที่ทางเก่า
ฉันขังแกะแล้วครุ่นคิด
ได้ยินเสียงสะท้อนของครอบครัว
มรดกพเนจร
อยู่ต่อ
บทที่ 6
คนเลี้ยงแกะยังเลี้ยงต่อไป
ทางคัมเบรียคือสายเลือดฉัน
แกะคือสายผูกฉันกับดิน
รักษามรดกให้งาม
จนไม้เท้าโค้งหัก.
ข้อความต้นฉบับ
Verse 1
Cumbria fells roll under cloud
sheep trails wind the slopes
I herd the flock at morn
hands on the crook staff
lamb bleats and mist veil
the year the young ones left
Verse 2
Family farm calls them back
but cities hold them tight
I shear alone now
wool thick with legacy
the lakes teach loyalty
before they teach leave
Verse 3
Neighbors sell to developers
I hold the land firm
ewes tally offers
body bound to the graze
trails fade away
deepen
Verse 4
Gales shear the wool raw
I shelter the herd close
hearing the ancestor's call
in the wind's fierce song
the shepherd's watch eternal
even in change
Verse 5
Dusk settles on the tarns still
stars map the old ways
I pen the sheep, reflect
hearing the family's echo
heritages wander
stay
Verse 6
The shepherd shepherds on
Cumbria's trails my bloodline
sheep my tie to the soil
keeping the legacy fine
till the crook bends broken.
Svenska
Vers 1
Cumbrias fjällkullar rullar under moln
fårstigar slingrar över sluttningarna
jag vallar flocken om morgonen
händerna på herdestaven
lammbräk och dimslöja
året då de unga gav sig av
Vers 2
Familjegården kallar dem tillbaka
men städerna håller dem hårt
jag klipper ensam nu
ullen tjock av arv
sjöarna lär ut trofasthet
innan de lär ut avsked
Vers 3
Grannar säljer till byggherrar
jag håller marken fast
tackorna räknar buden
kroppen bunden till betet
stigar bleknar bort
djupnar
Vers 4
Stormbyar skaver ullen rå
jag håller hjorden tätt i lä
hör förfaderns rop
i vindens hårda sång
herdens vaka är evig
även i förändring
Vers 5
Skymningen lägger sig över stilla tjärnar
stjärnor kartlägger de gamla vägarna
jag fållar fåren, tänker efter
hör familjens eko
arv vandrar
stannar
Vers 6
Herden vallar vidare
Cumbrias stigar är min blodslinje
fåren mitt band till jorden
håller arvet väl
tills herdestaven böjs sönder.