Ελληνικά
Στροφή 1
Ο ώμος ξέρει το μέτρημα πριν από τα μάτια
Κρύα άσφαλτος, κάθε βήμα ψάχνει λάμψη αλουμινίου
Πόρτα κλειστή, κλειδί γυαλισμένο από χνούδι τσέπης
Το βάρος της σακούλας τραβά τη σπονδυλική στήλη σε ερωτηματικό
Δάχτυλα, χοντρά από το κρύο, υπολογίζουν λάθος το κράτημα
Νερό από χαντάκι μουσκεύει τη μανσέτα: χρέος που δεν στεγνώνει
Η ετικέτα διαλύεται, το όνομα γίνεται πολτός
Το χέρι τραβιέται, βάρδιες κάποτε σταθερές τώρα χαμένες
Έξι κουτάκια: ένα ψωμάκι. Ο λογαριασμός είναι λιγνός
Το λεωφορείο στρίβει μακριά ανέγγιχτο, η αναμονή άθραυστη
Το σώμα απογράφει κράσπεδα, η καταμέτρηση δεν δίνει τίποτα
Η βροχή παίρνει το φύλλο μέτρησης, το μελάνι αιμορραγεί
Το δωμάτιο είναι τώρα μυρωδιά βρεγμένου μαλλιού σε είσοδο
Ο δρόμος σαν καθολικό, βήματα που σημειώνουν ελλείμματα
Κάτι αφημένο στο παλιό, απόδειξη αζήτητη
Το μέτρημα σέρνεται, η σπονδυλική στήλη υποχωρεί στο τράβηγμα
Μουδιασμένα δάχτυλα διαβάζουν το μπράιγ του ρείθρου
Νύχτες σε παγκάκια, παλτό βουλιάζει κάτω από τη δροσιά
Κλήσεις θυμούνται σαν ραγισμένη οθόνη τηλεφώνου
Δάχτυλα ψαχουλεύουν, ρίχνουν αυτό που σχεδόν κρατούσαν
Τσέπες κουδουνίζουν ευρήματα, το βάρος κατεβαίνει χαμηλότερα
Δρόμοι κυκλώνουν τετράγωνα, πόδια χαράζουν σβησίματα
Παιδικό αυτοκόλλητο μισοξυσμένο από κολόνα πιάνει το τελευταίο φως
Η σακούλα σέρνεται, το τράβηγμα δεν υποχωρεί, η πλάτη όχι ίσια
Πόδια περπατούν σπίτι. Το σπίτι απομακρύνεται.
Πρωτότυπο κείμενο
Verse 1
Shoulder knows the count before the eyes do
Asphalt cold, each step a scan for aluminium gleam
Door shut, key ground smooth by pocket-lint
The bag’s weight pulls the spine into a question mark
Fingers, thick with cold, misjudge the grip
Ditch-water soaks the cuff – debt that won’t dry
Label dissolves, name becoming pulp
Hand retreats, shifts once steady now gone
Six cans: one bread-roll. Math is lean
Bus curves away untouched, wait unbroken
Body inventories curbs, tally yields none
Rain claims the tally-sheet, ink bleeding out
Room is now smell of wet wool in a doorway
Street as ledger, steps marking deficits
Something left in old, receipt not claimed
Tally drags, spine giving in to pull
Numb fingers read braille of the gutter
Nights on benches, coat sags under dew
Calls remembered as phone’s cracked screen
Fingers fumble, drop what almost held
Pockets rattle finds, weight sinks lower
Paths circle blocks, feet trace erasures
Child’s sticker half-scraped off lamppost catches last light
Bag drags, pull unyielding, spine no straight
Feet walk home. Home walks away.
Svenska
Vers 1
Axeln kan antalet innan ögonen gör det
Kall asfalt, varje steg söker aluminiumglans
Dörren stängd, nyckeln blanksliten av fickludd
Påsens tyngd drar ryggraden till ett frågetecken
Fingrar, tjocka av kyla, missbedömer greppet
Dikesvatten suger in i manschetten – skuld som inte torkar
Etiketten löses upp, namnet blir massa
Handen dras tillbaka, fasta skift finns inte kvar
Sex burkar: en fralla. Matematiken är knapp
Bussen svänger bort orörd, väntan obruten
Kroppen inventerar trottoarkanter, räkningen ger inget
Regnet tar räknebladet, bläcket blöder ut
Rummet är nu lukt av våt ull i en port
Gatan som liggare, stegen markerar underskott
Något lämnat kvar i det gamla, kvittot aldrig inlöst
Räkningen släpar, ryggraden ger efter för draget
Domnade fingrar läser rännstenens punktskrift
Nätter på bänkar, rocken säckar under dagg
Samtal blir minnen i telefonens spruckna skärm
Fingrar fumlar, tappar det som nästan höll
Fickor skramlar fynd, tyngden sjunker lägre
Vägar går runt kvarter, fötter spårar utraderingar
Ett barns klistermärke, halvt bortskrapat från lyktstolpen, fångar sista ljuset
Påsen släpar, draget obevekligt, ryggen inte rak
Fötterna går hem. Hemmet går bort.