Six Cans

Couplet 1
De schouder kent het aantal voordat de ogen het doen
Koud asfalt, elke stap zoekt naar aluminiumglans
Deur dicht, sleutel gladgeslepen door broekzakpluis
Het gewicht van de tas trekt de ruggengraat tot een vraagteken
Vingers, dik van de kou, schatten de greep verkeerd
Slootwater weekt de manchet: schuld die niet droogt
Het etiket lost op, de naam wordt pulp
De hand trekt terug, eens vaste diensten nu verdwenen
Zes blikjes: een broodje. De som is schraal
De bus buigt onaangeraakt weg, het wachten blijft heel
Het lichaam inventariseert stoepranden, de telling levert niets op
Regen eist het telblad op, inkt bloedt weg
De kamer is nu geur van natte wol in een portiek
Straat als grootboek, stappen markeren tekorten
Iets achtergelaten in het oude, bon niet opgeëist
De telling sleept, de ruggengraat geeft toe aan de trek
Verdoofde vingers lezen het braille van de goot
Nachten op banken, jas zakt onder dauw
Gesprekken herinnerd als het gebarsten scherm van de telefoon
Vingers stuntelen, laten vallen wat bijna bleef
Zakken rammelen vondsten, gewicht zakt lager
Paden cirkelen blokken, voeten tekenen uitwissingen
Een kindersticker half van de lantaarnpaal gekrabd vangt het laatste licht
De tas sleept, de trek geeft niet mee, rug niet recht
Voeten lopen naar huis. Huis loopt weg.