Polski
Zwrotka 1
Ramię zna liczbę wcześniej niż oczy
Zimny asfalt, każdy krok szuka aluminiowego błysku
Drzwi zamknięte, klucz wygładzony kłaczkami z kieszeni
Ciężar torby ciągnie kręgosłup w znak zapytania
Palce, grube od zimna, źle oceniają chwyt
Woda z rowu moczy mankiet: dług, który nie wysycha
Etykieta się rozpuszcza, imię zmienia się w papkę
Dłoń się cofa, dawniej pewne zmiany już znikły
Sześć puszek: jedna bułka. Matematyka jest chuda
Autobus skręca nietknięty, czekanie trwa nieprzerwane
Ciało spisuje krawężniki, rachunek nie daje nic
Deszcz zabiera kartkę zliczeń, atrament krwawi
Pokój jest teraz zapachem mokrej wełny w bramie
Ulica jak księga rachunkowa, kroki znaczą deficyty
Coś zostawione w starym, paragon nieodebrany
Liczenie się wlecze, kręgosłup ustępuje ciągnięciu
Zdrętwiałe palce czytają brajl rynsztoka
Noce na ławkach, płaszcz opada pod rosą
Rozmowy pamiętane jak pęknięty ekran telefonu
Palce błądzą, upuszczają to, co prawie trzymały
Kieszenie brzęczą znaleziskami, ciężar opada niżej
Ścieżki krążą wokół kwartałów, stopy kreślą wymazania
Dziecięca naklejka, pół zdrapana z latarni, łapie ostatnie światło
Torba ciągnie, siła nie ustępuje, plecy nie proste
Stopy idą do domu. Dom odchodzi.
Tekst oryginalny
Verse 1
Shoulder knows the count before the eyes do
Asphalt cold, each step a scan for aluminium gleam
Door shut, key ground smooth by pocket-lint
The bag’s weight pulls the spine into a question mark
Fingers, thick with cold, misjudge the grip
Ditch-water soaks the cuff – debt that won’t dry
Label dissolves, name becoming pulp
Hand retreats, shifts once steady now gone
Six cans: one bread-roll. Math is lean
Bus curves away untouched, wait unbroken
Body inventories curbs, tally yields none
Rain claims the tally-sheet, ink bleeding out
Room is now smell of wet wool in a doorway
Street as ledger, steps marking deficits
Something left in old, receipt not claimed
Tally drags, spine giving in to pull
Numb fingers read braille of the gutter
Nights on benches, coat sags under dew
Calls remembered as phone’s cracked screen
Fingers fumble, drop what almost held
Pockets rattle finds, weight sinks lower
Paths circle blocks, feet trace erasures
Child’s sticker half-scraped off lamppost catches last light
Bag drags, pull unyielding, spine no straight
Feet walk home. Home walks away.
Svenska
Vers 1
Axeln kan antalet innan ögonen gör det
Kall asfalt, varje steg söker aluminiumglans
Dörren stängd, nyckeln blanksliten av fickludd
Påsens tyngd drar ryggraden till ett frågetecken
Fingrar, tjocka av kyla, missbedömer greppet
Dikesvatten suger in i manschetten – skuld som inte torkar
Etiketten löses upp, namnet blir massa
Handen dras tillbaka, fasta skift finns inte kvar
Sex burkar: en fralla. Matematiken är knapp
Bussen svänger bort orörd, väntan obruten
Kroppen inventerar trottoarkanter, räkningen ger inget
Regnet tar räknebladet, bläcket blöder ut
Rummet är nu lukt av våt ull i en port
Gatan som liggare, stegen markerar underskott
Något lämnat kvar i det gamla, kvittot aldrig inlöst
Räkningen släpar, ryggraden ger efter för draget
Domnade fingrar läser rännstenens punktskrift
Nätter på bänkar, rocken säckar under dagg
Samtal blir minnen i telefonens spruckna skärm
Fingrar fumlar, tappar det som nästan höll
Fickor skramlar fynd, tyngden sjunker lägre
Vägar går runt kvarter, fötter spårar utraderingar
Ett barns klistermärke, halvt bortskrapat från lyktstolpen, fångar sista ljuset
Påsen släpar, draget obevekligt, ryggen inte rak
Fötterna går hem. Hemmet går bort.