Ελληνικά
η στέγη στάζει
μια κρύα σταγόνα χτυπά το μάγουλο
ανοιγοκλείνω αργά τα μάτια
το νερό κυλά στον γιακά
η ανάσα βαθαίνει
το χιόνι υποχωρεί
κάτω από τον θάμνο μένει ένα σημάδι
πατώ προσεκτικά
η λάσπη κρατά τη μπότα
το κρύο ανεβαίνει στο πόδι
ο κρόκος ξεπροβάλλει
μωβ άκρη πάνω στο γκρίζο
το δάχτυλο αγγίζει το φύλλο
κρύο και μαλακό μαζί
το δέρμα θυμάται ακόμη τον χειμώνα
τα ίουλα της σημύδας κρέμονται βαριά
σταγόνες νερού κατά μήκος των κλαδιών
εκπνέω
η ομίχλη από το στόμα λιώνει στον ήλιο
η ζεστασιά μένει στο χείλος
η τσίχλα τραγουδά τρεις νότες
παύση
τέσσερις νότες
στέκομαι ακίνητος
το πουλί δεν με βλέπει
ένας βομβίνος τρεκλίζει από τη γη
τα φτερά υγρά
σκαρφαλώνει σε μια πέτρα
βουίζει μια φορά
σηκώνεται βαριά προς το φως
η λακκούβα καθρεφτίζει τον ουρανό
σύννεφα περνούν
σκύβω
το δάχτυλο αγγίζει την επιφάνεια
ο κύκλος του νερού μεγαλώνει αργά
το ρυάκι βουίζει κάτω από τη λωρίδα χιονιού
ένα κλαδί πιάνεται, λύνεται
χάνεται σε δίνες
το ακολουθώ με το βλέμμα
ώσπου φεύγει
η καρακάξα κάθεται στη ράχη της στέγης
κρατά ένα κλαδί
με κοιτά για ένα δευτερόλεπτο
αφήνει το κλαδί
πετά
ηλιαχτίδα στον αυχένα
κάτω από το πουκάμισο
σηκώνω το πηγούνι
το φως χτυπά τα μάτια
τα δάκρυα έρχονται μόνα τους
η πρώτη λεπίδα χόρτου λυγίζει
ένα μυρμήγκι σκαρφαλώνει πάνω της
σταματά στην κορυφή
αισθάνεται με τις κεραίες
συνεχίζει
η μυρωδιά της γης ανεβαίνει
μένω όρθιος
μια σταγόνα από τη στέγη
πέφτει ξανά
προσγειώνεται στο ίδιο σημείο
μια πεταλούδα κάθεται στο χέρι μου
τα φτερά κλείνουν, ανοίγουν
η σκόνη λάμπει
σηκώνεται
εισπνέω
η στέγη στάζει
μια κρύα σταγόνα χτυπά το μάγουλο
ανοιγοκλείνω αργά τα μάτια
το νερό κυλά στον γιακά
η ανάσα βαθαίνει
Πρωτότυπο κείμενο
taket droppar
en kall droppe träffar kinden
jag blinkar långsamt
vattnet rinner ner i kragen
andningen blir djupare
snön ger vika
under busken ligger en fläck kvar
jag trampar försiktigt
leran suger fast stöveln
kylan stiger upp i benet
krokus bryter igenom
violett spets mot grått
fingret rör vid bladet
kallt och mjukt samtidigt
huden minns fortfarande vintern
björkhängen hänger tunga
vattenpärlor längs grenarna
jag andas ut
dimman från munnen löses upp i solen
värmen stannar på läppen
trasten sjunger tre toner
paus
fyra toner
jag står stilla
fågeln ser mig inte
en humla vinglar upp ur jorden
vingarna fuktiga
den kryper upp på en sten
surrar till
lyfter tungt mot ljuset
pölen speglar himlen
moln glider förbi
jag böjer mig ner
fingret rör ytan
ringen av vatten växer långsamt
bäcken brusar under snöremsan
en kvist fastnar, lossnar
försvinner i virvlar
jag följer den med blicken
tills den är borta
skatan landar på takåsen
håller fast en kvist
den ser på mig en sekund
släpper kvisten
flyger
solstråle på nacken
under tröjan
jag lyfter hakan
ljuset träffar ögonen
tårarna kommer av sig själva
första grässtrået viker sig
en myra klättrar över
stannar på toppen
känner med antennerna
fortsätter
doften av jord stiger
jag står kvar
en droppe från taket
faller igen
landar på samma ställe
en fjäril slår sig ner på min hand
vingarna sluts, öppnas
pulvret glittrar
den lyfter
jag andas in
taket droppar
en kall droppe träffar kinden
jag blinkar långsamt
vattnet rinner ner i kragen
andningen blir djupare
English
the roof drips
a cold drop hits the cheek
I blink slowly
water runs down into the collar
breathing grows deeper
the snow gives way
under the bush one patch remains
I step carefully
the mud grips the boot
cold rises into the leg
crocus breaks through
violet point against grey
the finger touches the leaf
cold and soft at once
the skin still remembers winter
birch catkins hang heavy
water beads along the branches
I breathe out
mist from the mouth dissolves in the sun
warmth stays on the lip
the thrush sings three notes
pause
four notes
I stand still
the bird does not see me
a bumblebee wobbles up from the earth
the wings damp
it crawls onto a stone
buzzes once
lifts heavily toward the light
the puddle mirrors the sky
clouds drift past
I bend down
the finger touches the surface
the ring of water grows slowly
the brook roars under the strip of snow
a twig catches, comes loose
vanishes in eddies
I follow it with my eyes
until it is gone
the magpie lands on the roof ridge
holding a twig
it looks at me for a second
drops the twig
flies
sunbeam on the neck
under the shirt
I lift my chin
the light hits the eyes
the tears come by themselves
the first blade of grass bends
an ant climbs over
stops at the top
feels with its antennae
continues
the smell of soil rises
I remain standing
a drop from the roof
falls again
lands in the same place
a butterfly settles on my hand
the wings close, open
the powder glitters
it lifts
I breathe in
the roof drips
a cold drop hits the cheek
I blink slowly
water runs down into the collar
breathing grows deeper