Polski
dach kapie
zimna kropla trafia w policzek
mrugam powoli
woda spływa za kołnierz
oddech staje się głębszy
śnieg ustępuje
pod krzakiem zostaje jedna plama
stąpam ostrożnie
błoto wciąga but
zimno wspina się po nodze
krokus przebija się na zewnątrz
fioletowy czubek na tle szarości
palec dotyka liścia
zimnego i miękkiego zarazem
skóra wciąż pamięta zimę
brzozowe kotki zwisają ciężko
krople wody wzdłuż gałęzi
wypuszczam powietrze
mgła z ust rozpuszcza się w słońcu
ciepło zostaje na wardze
drozd śpiewa trzy tony
pauza
cztery tony
stoję nieruchomo
ptak mnie nie widzi
trzmiel chwieje się z ziemi
skrzydła wilgotne
wspina się na kamień
buczy raz
ciężko unosi się ku światłu
kałuża odbija niebo
chmury przesuwają się obok
schylam się
palec dotyka powierzchni
krąg wody rośnie powoli
strumień huczy pod pasem śniegu
gałązka haczy się, odrywa
znika w wirach
prowadzę ją wzrokiem
aż znika
sroka ląduje na kalenicy
trzyma gałązkę
patrzy na mnie przez sekundę
puszcza gałązkę
odlatuje
promień słońca na karku
pod koszulą
unoszę brodę
światło trafia w oczy
łzy przychodzą same
pierwsze źdźbło trawy zgina się
mrówka wspina się po nim
zatrzymuje się na szczycie
czuje czułkami
idzie dalej
zapach ziemi wznosi się
zostaję na miejscu
kropla z dachu
spada znowu
ląduje w tym samym miejscu
motyl siada na mojej dłoni
skrzydła zamykają się, otwierają
pyłek błyszczy
unosi się
wciągam powietrze
dach kapie
zimna kropla trafia w policzek
mrugam powoli
woda spływa za kołnierz
oddech staje się głębszy
Tekst oryginalny
taket droppar
en kall droppe träffar kinden
jag blinkar långsamt
vattnet rinner ner i kragen
andningen blir djupare
snön ger vika
under busken ligger en fläck kvar
jag trampar försiktigt
leran suger fast stöveln
kylan stiger upp i benet
krokus bryter igenom
violett spets mot grått
fingret rör vid bladet
kallt och mjukt samtidigt
huden minns fortfarande vintern
björkhängen hänger tunga
vattenpärlor längs grenarna
jag andas ut
dimman från munnen löses upp i solen
värmen stannar på läppen
trasten sjunger tre toner
paus
fyra toner
jag står stilla
fågeln ser mig inte
en humla vinglar upp ur jorden
vingarna fuktiga
den kryper upp på en sten
surrar till
lyfter tungt mot ljuset
pölen speglar himlen
moln glider förbi
jag böjer mig ner
fingret rör ytan
ringen av vatten växer långsamt
bäcken brusar under snöremsan
en kvist fastnar, lossnar
försvinner i virvlar
jag följer den med blicken
tills den är borta
skatan landar på takåsen
håller fast en kvist
den ser på mig en sekund
släpper kvisten
flyger
solstråle på nacken
under tröjan
jag lyfter hakan
ljuset träffar ögonen
tårarna kommer av sig själva
första grässtrået viker sig
en myra klättrar över
stannar på toppen
känner med antennerna
fortsätter
doften av jord stiger
jag står kvar
en droppe från taket
faller igen
landar på samma ställe
en fjäril slår sig ner på min hand
vingarna sluts, öppnas
pulvret glittrar
den lyfter
jag andas in
taket droppar
en kall droppe träffar kinden
jag blinkar långsamt
vattnet rinner ner i kragen
andningen blir djupare
English
the roof drips
a cold drop hits the cheek
I blink slowly
water runs down into the collar
breathing grows deeper
the snow gives way
under the bush one patch remains
I step carefully
the mud grips the boot
cold rises into the leg
crocus breaks through
violet point against grey
the finger touches the leaf
cold and soft at once
the skin still remembers winter
birch catkins hang heavy
water beads along the branches
I breathe out
mist from the mouth dissolves in the sun
warmth stays on the lip
the thrush sings three notes
pause
four notes
I stand still
the bird does not see me
a bumblebee wobbles up from the earth
the wings damp
it crawls onto a stone
buzzes once
lifts heavily toward the light
the puddle mirrors the sky
clouds drift past
I bend down
the finger touches the surface
the ring of water grows slowly
the brook roars under the strip of snow
a twig catches, comes loose
vanishes in eddies
I follow it with my eyes
until it is gone
the magpie lands on the roof ridge
holding a twig
it looks at me for a second
drops the twig
flies
sunbeam on the neck
under the shirt
I lift my chin
the light hits the eyes
the tears come by themselves
the first blade of grass bends
an ant climbs over
stops at the top
feels with its antennae
continues
the smell of soil rises
I remain standing
a drop from the roof
falls again
lands in the same place
a butterfly settles on my hand
the wings close, open
the powder glitters
it lifts
I breathe in
the roof drips
a cold drop hits the cheek
I blink slowly
water runs down into the collar
breathing grows deeper