Ελληνικά
Στροφή 1
Το machair ανθίζει κάτω από αλμυρό ράντισμα
τα πρόβατα βόσκουν το λεπτό χορτάρι
επισκευάζω τον αργαλειό την αυγή
χέρια δεμένα σαν το στημόνι
το tìr nan òg καλεί τους νέους μακριά
τη χρονιά που έφυγε η τελευταία
Στροφή 2
Η τύρφη κόβει βαθιά στον βάλτο
τη στοιβάζω απέναντι στις θύελλες
λιγότεροι γείτονες κάθε χειμώνα
σπίτια σκοτεινά και κρύα
οι Εβρίδες διδάσκουν ρίζωμα
πριν διδάξουν αποχαιρετισμό
Στροφή 3
Το ραδιόφωνο τραγουδά γαελικά σκοπούς
σιγομουρμουρίζω μαζί, ταΐζω τη φωτιά
οι κλωστές μετρούν απώλειες
το σώμα σκυμμένο πάνω στο ύφασμα
οι δεσμοί κρατούν γερά
σπάνε στον άνεμο
Στροφή 4
Τα κύματα χτυπούν τη δυτική ακτή
περπατώ στην παραλία, μαζεύω ξεβράσματα
ακούγοντας το κάλεσμα των προγόνων
στο κούφιο τραγούδι του κοχυλιού
η θάλασσα παίρνει και δίνει
στο ίδιο μέτρο
Στροφή 5
Η νύχτα σκεπάζει τα πλατιά νησιά
τα άστρα οδηγούν τους απόντες σπίτι
προσεύχομαι στην παλιά γλώσσα
ο άνεμος κουβαλά την απάντηση
οι αναχωρήσεις αντηχούν δυνατά
η σιωπή βαθιά
Στροφή 6
Η υφάντρα υφαίνει μόνη
η ηχώ των Εξωτερικών Εβρίδων στα κόκαλά μου
το machair, η σταθερή μου αξίωση
ενάντια στα σπίτια που αδειάζουν
το στημόνι ακόμη σφίγγει στις παλάμες μου.
Πρωτότυπο κείμενο
Verse 1
Machair blooms under salt spray
sheep graze the thin turf
I mend the loom at dawn
hands knotted like the warp
tìr nan òg calls the young away
the year the last one left
Verse 2
Peat cuts deep in the bog
I stack it against the gales
neighbors fewer each winter
houses dark and cold
the Hebrides teach rootedness
before they teach farewell
Verse 3
Radio sings Gaelic airs
I hum along, feed the fire
threads tally losses
body bent to the fabric
ties hold firm
snap in the wind
Verse 4
Waves crash the western shore
I walk the beach, collect drift
hearing the ancestors' call
in the shell's hollow song
the sea claims and gives
in equal measure
Verse 5
Night blankets the islands wide
stars guide the absent home
I pray in the old tongue
wind carries the response
leavings echo loud
silence deep
Verse 6
The weaver weaves alone
Outer's echo in my bones
machair my steadfast claim
against the emptying homes
the warp still tightens in my palms.
Svenska
Vers 1
Machairen blommar under saltstänk
fåren betar den tunna grästorven
jag lagar vävstolen i gryningen
händerna knutna som varpen
tìr nan òg kallar bort de unga
året då den sista for
Vers 2
Torven skär djupt i myren
jag staplar den mot kulingarna
grannarna blir färre varje vinter
husen står mörka och kalla
Hebriderna lär rotfasthet
innan de lär farväl
Vers 3
Radion sjunger gaeliska visor
jag nynnar med, matar elden
trådarna räknar förluster
kroppen böjd över tyget
banden håller hårt
brister i vinden
Vers 4
Vågor slår mot västra stranden
jag går på stranden, samlar drivved
hör förfädernas rop
i snäckans ihåliga sång
havet tar och ger
i samma mått
Vers 5
Natten täcker de vida öarna
stjärnor leder de frånvarande hem
jag ber på det gamla språket
vinden bär svaret
avfärder ekar högt
tystnaden djupt
Vers 6
Väverskan väver ensam
Yttre Hebridernas eko i mina ben
machairen är mitt fasta anspråk
mot husen som töms
varpen stramar ännu i mina handflator.